Organisatie - 19 juni 2014

Japan jaagt weer op walvissen

1

In het nieuws: Japan hervat de jacht op de walvissen, zo maakte premier Shinzo Abe vorige week bekend. Het land legt daarmee een uitspraak van het Internationaal Gerechtshof in Den Haag naast zich neer. Dat oordeelde in maart nog dat Japan moest stoppen met de jacht omdat het land niet duidelijk kon maken dat er wetenschappelijke belangen mee gediend zijn, zoals het zelf altijd beweert.

Satoshi Akaike, MSc Environmental Management, uit Yokohama:

‘In mijn hele leven heb ik minder dan honderd gram walvisvlees gegeten. Het vlees lijkt op dat deel van een koe waar je soep van maakt en was taai als kauwgom. Het maakt voor mij dus niet veel uit als het niet meer te koop zou zijn. Zo denken de meeste Japanners erover. In de gewone supermarkten kun je het sowieso niet krijgen. Je moet naar speciale restaurants. Daarom is het vooral een punt voor politici die de traditionele Japanse cultuur beschermen en  opkomen voor de belangen van een economische sector. Aan de andere kant begrijp ik niet waarom veel Westerse landen, waaronder Nederland, zo fel tégen zijn. Zolang het op een duurzame manier gebeurt, zie ik het verschil niet tussen het doden van een koe of een walvis.’

Emiko Onoki, MSc Organic Agriculture, uit Tokio.

‘Mijn ouders kregen nog walvisvlees mee naar school, maar nu eet bijna niemand het meer. De enige mensen uit mijn kennissenkring die uitgesproken vóór walvisvangst zijn, werken op het ministerie van landbouw en visserij, waar dit bon ton is. Of ze zijn gewoon zeer nationalistisch. Dat laatste wordt  een steeds belangrijkere factor nu het conservatisme wereldwijd toeneemt. Boven alles is dit een identiteitskwestie. Het werkt de Japanners op de zenuwen dat het Westen bepaalt wat goed of slecht is. Ik vind het goed dat mensen opkomen voor de culturele eigenwaarde van Japan. Alleen het argument van onze minister dat walvissen gevangen worden voor de wetenschap geloof ik niet. Hij zegt dat het onderzoek naar de walvispopulatie zal bewijzen dat deze groot genoeg is om duurzaam van te oogsten, maar daar hoef je ze toch niet voor dood te maken?’




Re:acties 1

  • D. O.

    @ Satoshi Akaike - Ik vind je betoog naïef. Een koe is in luttele seconden dood, waar het bij een walvis tot wel een uur kan duren. Zie me alsjeblieft niet als een idealist. Een gazelle lijdt ook als hij door een leeuw wordt gedood. Maar een uur is wel iets te van het goede. Bovendien is de mens in zo grote getale aanwezig en zo ingrijpend de wereld aan het veranderen dat we wel moralistisch moeten handelen (ook al gebeurt dat vaak niet).
    Je praat over duurzaamheid, maar dat is nou juist het geval, dat gebeurt niet. De walvisvaart is een miljoenenbedrijf en mensen kunnen nou eenmaal moeilijk dingen loslaten die zeer winstgevend zijn. Ik hekel dan ook de manier waarop Japan zich door bochten wringt en misbruikt maakt van de clausules van het internationale verdrag betreft de walvisvaart.

    @ Emiko Onoki - Het is volgens mij niet een identiteitskwestie, maar een economische kwestie. Een sector van de Japanse economie waar de Japanse overheid de teugels stevig in handen heeft, juist omdat het zo betwist wordt. Ik kan mij ook moeilijk voorstellen dat een doorsnee Japanner, als hij of zij de details weet, trots kan zijn op dit deel van zijn cultuur.
    Ik vind dat het Westen (of welke land of persoon dan ook) het volste recht heeft om hier ten alle tijden zich kritisch hierover uit te laten, want deze walvissen zijn net zoveel van mij als ze van jou zijn, als van de toekomstige generaties.
    Verder spreekt jij over moraliteit. Ik vind dat als een walvis (of welk dier dan ook) onnodig lijdt door toe doen van de mens dat dat amoreel gedrag is. Een fenomeen wat we moeten bestrijden. Ik vind dan ook dat cultuur altijd ondergeschikt is aan moraliteit, in dit geval onnodig lijden van dieren.
    En nee, Nederland is zeer zeker niet heilig. De slavernij was ooit een onderdeel van onze cultuur. Een zeer amorele onderdeel van onze cultuur die wij gelukkig hebben hebben afgeschaft. Ik identificeer mijzelf als een Nederlander die gelukkig is dat dit onderdeel uit zijn cultuur verdwenen is.

    Ik hoop ook dat landen die de walvisvaart bedrijven gaan in zien dat het anders zou moeten en op ze minst de walvisvaart gaan hervormen, dan wel geheel afschaffen.

    Reageer

Re:ageer