Wetenschap - 1 januari 1970

Jacqueline Donkers, ATO

Jacqueline Donkers, ATO

Jacqueline Donkers, ATO


,,Ook ik was van de partij op We Day 2003. Een geweldige dag. Ik heb
oprecht genoten. Net als andere jaren, werkte het weer mee. Wat een zon! En
dat niet alleen. Alles was perfect. De organisatie liep op rolletjes.
Vervoer was geregeld, alle materialen voor de diverse sporten waren
beschikbaar. We konden kiezen uit oneindig veel typen sport en culturele
bezigheden en ook uit oneindig veel soorten eten en drinken. Aan iedereen
was gedacht, ook aan degenen die niet mee konden of wilden sporten. Je kunt
merken, dat een grote groep mensen zich hier lange tijd intensief voor
heeft ingezet. Het was helemaal af.
En daar wringt bij mij nu de (sport)schoen. Moet het wel allemaal zo
perfect? Is het echt nodig dat je een keus kunt maken uit zo’n uitgebreid
assortiment sporten en uit zoveel eten. Kan het niet een beetje minder, een
beetje gewoner? Goed is toch goed? Leggen we op deze manier betere
contacten met collegae van andere instituten dan wanneer er wat minder eten
over zou blijven of wanneer een bepaalde tak van sport op de inschrijflijst
zou ontbreken?
Overal wordt gesproken over bezuinigen, personeelsreductie, economische
recessie, malaise. Overdaad schaadt, is een oud gezegde. En het geldt nog
steeds. Ik heb een geweldige We Day gehad, maar het idee van zoveel
verspilling van geld, dat op een andere manier gebruikt had kunnen worden,
dat geeft me toch een beetje een nare nasmaak. Jammer van zo’n mooie dag.’’

Re:ageer