Wetenschap - 1 januari 1970

Invasie alang-alang onkruid in Indonesië is te stoppen

Invasie alang-alang onkruid in Indonesië is te stoppen

Invasie alang-alang onkruid in Indonesië is te stoppen


Terwijl de bossen in Indonesië in snel tempo worden gekapt, rukt het
gevreesde alang-alang gras steeds verder op. Om van het onkruid af te komen
en weer gebruik te maken van deze arme gronden, stelt de onlangs
gepromoveerde dr. Murniati een uitgekiende vorm van agroforestry voor,
gesubsidieerd door de overheid.
Het hoge en stekelige alang-alang gras, ook wel olifantengras genoemd,
bezet grote gebieden, voornamelijk daar waar bos is gekapt en landbouwgrond
is uitgeput en verlaten door boeren. Het gras overwoekert het land en zorgt
voor een verdere afname in bodemvruchtbaarheid.
De Indonesische agrononoom Murniati heeft getracht een oplossing te vinden
middels interviews met boeren en houtkappers, veldinventarisaties van het
landgebruik en teeltexperimenten. Volgens haar moet er dringend actie
worden ondernomen aangezien het onkruid met een ware invasie bezig is. In
de afgelopen twaalf jaar is het areaal met alang-alang in Indonesie meer
dan verdubbeld. Naar schatting is nu al negen procent van het landoppervlak
van Indonesië bezet door het onkruid. Met name de eilanden Sumatra en
Kalimantan worden getroffen.
Murniati verrichtte haar onderzoek in het oosten van Kalimantan, waar
uitgestrekte alang-alang grasvelden zijn te vinden. Het gras krijgt de
kans op voormalige slash en burn gronden. Murniati's experimenten gaven aan
dat in de eerste stap van de conversie naar een agroforestry-systeem de
toediening van chemische onkruiddoders en onderploegen het effectiefst
zijn. Het gewoon platwalsen is niet afdoende. Murniati testte de prestaties
van een aantal boomsoorten die werden voorgesteld door de lokale
gemeenschap, en concludeerde dat de Kaarsvetnoot, Sungkai en Mahonie erg
geschikt zijn voor aanplant op de woeste gronden. De bomen onderdrukken het
alang-alang gras en leveren hout en vruchten op. Voor een complete
onderdrukking van het gras is de teelt van bodembedekkende gewassen nodig.
Met name sojabonen blijken geschikt ook omdat ze na verloop van tijd het
stikstof en koolstofgehalte van de bodem opkrikken.
Essentieel is volgens Murniati wel dat de overheid de conversie van alang-
alang velden stimuleert met bijvoorbeeld subsidies voor boeren om
zaailingen te kopen. Momenteel laten veel Indonesiërs de alang-alang velden
voor wat ze zijn, omdat ze meer kunnen verdienen in de illegale boskap. |
H.B.

Murniati deed haar onderzoek in het kader van het Tropenbos Kalimantan
Project en promoveerde op 17 december bij prof. Roelof Oldeman, hoogleraar
in de bosteelt en bosecologie.

Re:ageer