Organisatie - 29 augustus 2013

Imposant maar saai

tekst:
Roelof Kleis

Is-ie groen, onze campus? Ja, erg groen. Tot op kniehoogte. Daarboven houdt het op. Wij gebruikers vinden de campus veel te kaal, blijkt uit enquêtes. Teveel gras, te weinig bomen. Imposant en modern, maar ook saai, industrieel en ongezellig. Maar daar wordt aan gewerkt.

Er is een schreeuwend tekort aan zitplekken op de campus, blijkt uit het onderzoek van de honoursstudenten van ESG. Vooral onder studenten steekt de vraag naar meer zitgelegenheid er met kop en schouders boven uit, als het gaat om aan te brengen verbeteringen. Bij medewerkers staan voorzieningen als een crèche, een supermarkt of een kleine bakkerij op één. ‘Er is duidelijk veel behoefte aan meer bankjes en picknicktafels’, concluderen de studenten in hun onderzoek. ‘Een plek om even te ontspannen, mensen te ontmoeten. Het liefst kleinschalig en beschut. Simpelweg een prettige plek om buiten te kunnen lunchen of overleggen voor groepswerk.’
Er is een schreeuwend tekort aan zitplekken op de campus, blijkt uit het onderzoek van de honoursstudenten van ESG. Vooral onder studenten steekt de vraag naar meer zitgelegenheid er met kop en schouders boven uit, als het gaat om aan te brengen verbeteringen. Bij medewerkers staan voorzieningen als een crèche, een supermarkt of een kleine bakkerij op één. ‘Er is duidelijk veel behoefte aan meer bankjes en picknicktafels’, concluderen de studenten in hun onderzoek. ‘Een plek om even te ontspannen, mensen te ontmoeten. Het liefst kleinschalig en beschut. Simpelweg een prettige plek om buiten te kunnen lunchen of overleggen voor groepswerk.’
Te veel gras en te weinig bomen. Dat is in een notendop de kritiek op de huidige inrichting van de campus. De vloer is groen, maar dat is niet het groen dat we willen. Tweederde van ons kiest volgens de enquête van de honoursstudenten voor een parkachtig soort groen met verspreid staande bomen en kort gras als ondergroei. Ongeveer zoals op dit kleine stukje campus voor de hoofdingang van Forum
Te veel gras en te weinig bomen. Dat is in een notendop de kritiek op de huidige inrichting van de campus. De vloer is groen, maar dat is niet het groen dat we willen. Tweederde van ons kiest volgens de enquête van de honoursstudenten voor een parkachtig soort groen met verspreid staande bomen en kort gras als ondergroei. Ongeveer zoals op dit kleine stukje campus voor de hoofdingang van Forum

Wat vindt jij van onze campus? Wat is de uitstraling en de sfeer die de campus bij je oproept? Hoe ervaar en beleef jij de Wageningse campus en hoe gebruik je dagelijks die buitenruimte? Wat mis je en zou je er aan toe willen voegen? Met deze en nog meer vragen ging een groepje honoursstudenten ‘de campus op’. Liefst negenhonderd studenten en medewerkers reageerden. De campus ligt ons na aan het hart. De campus? ‘Een weiland waar iemand een blokkendoos ondersteboven heeft gekieperd.’ ‘De campus straalt bedrijfsmatigheid uit. Het grote geld, de bancaire sector. Kijken wie de grootste heeft’. ’Bij deze uit ik mijn onge- noegen over het symbolische beeld voor Forum: een dode boom. Een mishandelde, grijze betonnen vorm, een soort huis van Mordor. De antithese van waar Wageningen UR voor staat.’ Dat liegt er niet om. Maar er zijn ook andere geluiden. ‘Ik vind het een ontzettend prettige, mooie en geweldige campus. Niks aan veranderen.’ Over smaak valt nu eenmaal niet te twisten. En zo extreem negatief zijn we helemaal niet over onze campus. In meerderheid vinden wij de uitstraling van de campus indrukwekkend en passend bij een internationaal kennisinstituut van hoog niveau, constateren de studenten in hun rapportage. Wij zijn dus best wel trots op onze campus. Dat blijkt ook uit het cijfer dat we onze campus geven: een zeven. Daarbij valt op dat de ‘internationalen’ trotser zijn dan de Nederlanders. Desondanks is de kritiek niet van de lucht. Wij vinden de campus ook saai, ongezellig en kaal. Dat blijkt niet alleen uit het studentenonderzoek. Een recente enquête van Alterra in het kader van het onderzoek ‘De gezonde campus’ wijst hetzelfde uit. We zijn graag buiten, maar de ruimte wordt als kaal en te open ervaren.  

Lange lanen
Steen des aanstoots wat kaalheid betreft is het middenterrein tussen de grote monolieten Atlas, Forum en Orion. Weidse grasvlaktes zonder kraak noch smaak. Alsof er geen geld meer was voor een (goede) landschapsarchitect. Maar dat is dus niet waar, legt campusmanager Elike Wijnheijmer uit. Sterker nog, de inrichting van de campus komt uit de koker van het gerenommeerde Bureau B+B stedebouw en landschapsarchitectuur. Het open karakter van het middenterrein is daarin volgens Wijnheijmer essentieel. Dat sluit aan op het cultuurlandschap van het Binnenveld, waarin lange lanen en openheid overheersen. De gebouwen rondom het middenterrein mogen in die visie hun eigen omgeving creëren. Alterra doet dat bijvoorbeeld met een door velen geroemde natuurtuin aan de achterkant van het gebouw. Maar het ontwerp van B+B is volgens Wijnheijmer nooit helemaal uitgevoerd. ‘B+B had óók een bomenroute gepland, prachtige bloemenslingers over het middenterrein en een veel geaccidenteerder terrein.’ Eigenlijk precies die dingen die nu zo node worden gemist. Mogelijk wordt het ontwerp nog verder uitgewerkt door bomen aan te planten en kleurige bloemenvelden aan te leggen. Maar de openheid zal blijven. Al was het maar omdat een deel van de ruimte de functie van evenemententerrein heeft. Daar komt nog een overweging bij: de campus is nog niet af. Wijnheijmer: ‘Als straks de zuidelijke bouwstrook helemaal vol is, denk ik dat de open ruimte tussen Atlas, Forum en Orion juist een verademing is.’ De bestaande en nieuwe aanplant groeit bovendien rustig verder

Geen moestuin
Plannen voor een meer spannende inrichting zijn intussen wel in de maak. Zo komt mogelijk tussen Atlas en Orion de tuin van de groep EAT (Eetbare Academische Tuin). Maar denk daarbij niet aan een moestuin. Een moestuin is te veel geitenwollensokken. Wijnheijmer: ‘Het doel van de tuin is niet om productie te leveren, maar om op een sophisticated, esthetische manier een impressie te geven van Wageningen UR als belangrijke speler in de wereldvoedselproductie. Daar kunnen dus wel eetbare planten, groenten, kruiden en fruit in staan, maar het is geen moestuin.’ En er komt mogelijk nog meer aan. Begin komende maand wordt een strategisch plan voor de ontwikkeling van de campus gelanceerd. Onderdeel daarvan is dat ook initiatieven een plek krijgen die de campus leuker, levendiger, informatiever en gezelliger maken.

Foto's: Guy Ackermans


Re:ageer