Wetenschap - 25 september 2008

Import van gensoja

‘EU keurt import genetisch gemodificeerde sojabonen goed’, kopten verschillende kranten onlangs. Het gaat om gemodificeerde soja van biotechbedrijf Bayer die resistent is tegen een groep herbiciden. De soja mag worden verwerkt in veevoer en voedsel, bepaalde de Europese Commissie. Een doorbraak?

Dr. Bert Lotz van Plant Research International:
‘Nee, een doorbraak is het niet. De EU laat allang gmo’s toe die resistent zijn tegen andere herbiciden die glyfosaat bevatten, zoals het bekende onkruidbestrijdingsmiddel Roundup van Monsanto. Bij dit besluit van de EU gaat het om resistentie van de plant tegen het middel glufosinaat-ammonium.
Je moet bedenken dat er in 2007 gm-gewassen werden geteeld op 114 miljoen hectare, vooral in de VS, Brazilië en Argentinië. Daarvan is 64 procent soja. De Europese Unie importeert veertig miljoen ton soja per jaar, dat is vrijwel allemaal gm-soja. Ook de import van maïsgluten is voor 92 procent gemodificeerd. De soja en maïs worden verwerkt in veevoer. Dus vrijwel alle koeien en varkens in Nederland eten genetisch gemodificeerd voer.
In opdracht van Greenpeace hebben collega’s van de Animal Science Group in 2006 onderzocht of sojaproducten in Nederlandse melkveerantsoenen volledig vervangen kunnen worden door lokaal geteelde eiwitrijke gewassen. Je blijkt maar voor maximaal 75 procent de soja in het melkveerantsoen te kunnen vervangen. Daarvoor moet je dan in Nederland 57 duizend hectare bebouwen. Als je uitgaat van een vruchtwisseling met eens in de vier of vijf jaar een teelt van lupine of veldboon, is dat de helft van het beschikbare akkerbouwareaal. Dat is niet haalbaar. Ons veeteeltsysteem is afhankelijk van eiwitimport vanuit het buitenland en daarmee van gm-gewassen.
Voor voeding is de situatie anders. Doordat de EU labeling van gm-voedsel voorschreef, hebben de multinationals gentechvrije sojaketens opgezet. Europa was een machtige consumptiemarkt die de wet kon voorschrijven, maar nu landen als China steeds meer maïs en soja importeren en geen onderscheid maken tussen gmo’s en andere gewassen, zijn we steeds minder de ketenbepaler. Als Rotterdam niet wil, gaat het schip met gm-soja naar Shanghai. Het is dus de vraag of Europa zijn gentechvrije voedingsketens in de toekomst overeind kan houden.’

Re:ageer