Wetenschap - 1 januari 1970

Ik heb wel wat vlinders in de buik

Ik heb wel wat vlinders in de buik

Ik heb wel wat vlinders in de buik

Hoe bevalt het de DLO'ers dat ze hun ambtenarenstatus hebben verloren en zich helemaal moeten waarmaken op de markt?


Eindelijk, verzucht Henk van der Meer, hoofd Financiƫn van het Instituut voor Dierhouderij en Diergezondheid (ID-DLO). Ik voel me al jaren geen ambtenaar meer. Toen ik tien jaar geleden ging werken bij het CDI, later ID-DLO, werd al tegen me gezegd: we gaan verzelfstandigen. De overgang past in de lijn van deze financiƫle waakhond. We houden de mensen al jaren voor om steeds zakelijker op te treden, niet koeler en afstandelijker, maar wel opener en harder. Hij noemt een verzelfstandigd DLO een levensvatbare organisatie. Ik zie best toekomstperspectief voor ons instituut, maar of alle DLO-partners sterk genoeg zijn, daar heb ik vraagtekens bij.

De verzelfstandiging?, zegt Nely van Dulm, DLO'er bij het Stafbureau van Wageningen UR, wat ironisch. Het enige gevoel dat ik erbij heb is dat ik thuis niet meer gepest word als zijnde ambtenaar. De DLO'ers op het bestuurscentrum hebben niet officieel bij de verandering stilgestaan, maar er hing wel iets in de lucht. Iedereen liep maandagochtend met een brede grijns rond. Op de gang begon iemand erover. We hebben er even aandacht aan besteed in de vorm van een grapje en zijn snel weer naar onze kamer gerend om gewoon aan het werk te gaan.

Bij het Rijks-Kwaliteitsinstituut voor Land- en Tuinbouwprodukten (RIKILT-DLO) trakteerde directeur Rob Bogers maandagmorgen op taart om de verzelfstandiging te vieren. Medewerker dr Hub Noteborn: We wachten vol spanning af hoe de trein verder rolt, zeker nu er businessplannen en businessunits moeten komen. Wat zal onze markt zijn? Ik heb wel wat vlinders in de buik, maar heb toch goede moed. Voor zover ik het als voorzitter van de ondernemingsraad hier kan peilen, zijn er geen echt negatieve klanken over de verzelfstandiging.

Bij drs Jacques Schippers, directeur van het DLO-Centrum voor Landbouwpublikaties en Landbouwdocumentatie (PUDOC-DLO) speelde iets bijzonders. Op 1 december kreeg iedereen een ontslagbrief en tegelijk een aanbod voor een functie bij de stichting DLO, maar hij niet. Dat komt doordat hij indertijd was aangesteld als bibliothecaris van de Landbouwuniversiteit en als onbezoldigd DLO-ambtenaar, om gelijktijdig directeur van het PUDOC te kunnen zijn. Dat waren niet twee banen, maar oon functie. Het wordt snel rechtgezet. De situatie was ingewikkeld, want DLO en LUW zijn nog steeds twee gescheiden rechtspersonen, maar een jurist heeft inmiddels een oplossing gevonden. Het wordt nu een detachering bij DLO. M.Hg., foto G.A

Re:ageer