Student - 25 juni 2009

‘IK HEET JEROEN’

Het belangrijkste evenement in het leven van een rugbyer is Beachrugby Ameland. Elk jaar verzamelen zich in het derde weekend van juni bijna zesduizend mensen op het eiland om te rugbyen en vooral om bier te drinken en te feesten. De competitie is voorbij en ‘Ameland’ is het laatste toernooi voor de vakantie, waar iedereen elkaar nog één keer ontmoet.

1214210586_37a2c1315d_o.jpg
Beachrugby speel je met een kleinere bal, op een veld van zestig bij vijfendertig meter, op blote voeten en met een enorme kater. Je staat op het veld en je spieren zijn nog koud, maar toch breekt het klamme katerzweet je uit. Nog voor je drie stappen hebt gezet, gaat je hart als een razende tekeer. Overgeleverd aan het schurende zand, de felle zon en de straffe Amelandwind moet je een hele dag zien te overleven en je vijanden overwinnen. Het ergste moment is wanneer je net gescoord hebt en je tegenstander nog even zijn knie in je rug drukt en een handje zand in je gezicht wrijft. Het is allemaal part of the fun, die kleine overwinningen maken het voor iedereen waard om te spelen. Bovendien blijken talentloze spelers opeens iets te kunnen: ze kunnen op het zand harder lopen dan anderen. En iedereen kan tackelen omdat je zacht landt. Na een dag hard werken wacht het feest. De barbecue komt tevoorschijn. Indrinken op de camping uit je eigen meegenomen tap en de zelfgeregelde cocktailbar. In de feesttenten gaat er dit jaar tienduizend liter bier doorheen. Dat leidt soms tot vreemde situaties. Een teamgenoot bij het kampvuur die haar scharrel aan je voorstelt: ‘Dit is Vincent.’ De jongen schraapt zijn keel: ‘Ik heet Jeroen.’

Re:ageer