Wetenschap - 1 januari 1970

Hoosbui lijkt even sportdag te verknallen

Hoosbui lijkt even sportdag te verknallen

Hoosbui lijkt even sportdag te verknallen

Kom op, jullie zijn toch zeker bikkels


De meeste eerstejaars twijfelen geen moment en vluchten naar een droge plek. De spelers op het frisbeeveld horen de regen aankomen. Ze kijken verbaasd rond, dan heeft het hemelwater ook hen bereikt en haasten ze zich naar de overdekte kraampjes waar de sportverenigingen zich presenteren. Daar zijn ze echter nog lang niet veilig voor de stortbui. Vele handen zijn nodig om te voorkomen dat het hevig klapperende plastic boven de kraampjes wegwaait

De vrijwilligers van atletiekvereniging Tartletos prijzen zich gelukkig met de mountainbike die aan de overkapping van hun kraampje is bevestigd en tegenwicht biedt aan de rukwinden. De tennisvereniging heeft pech en is al snel dakloos. Even verderop redden schuilende studenten op het nippertje het dak van de badmintonvereniging. Ze kunnen echter niet voorkomen dat het water van het bollende plastic over de kraam stroomt. Folders, foto's en ander promotiemateriaal zijn drijfnat. De televisie en de video blijven nog net droog

Schuilen of toch proberen zo veel mogelijk punten te halen? Groepje 42 was net lekker op weg met het levend ganzenborden. Kom op, jullie zijn toch zeker bikkels, roept spelleider Yves Bollen als het groepje aanstalten maakt het veld te verlaten. Ze gaan door. Maar het lijkt steeds harder te regenen en enkele minuten later rennen ze toch het veld af

Het onverstoorbaar doorspelende groepje 17 heeft het veld een moment voor zich alleen. Dan keert een deel van groepje 42 terug, gewapend met twee paraplu's. De regen heeft het groepje weliswaar uitgedund, maar dat maakt de overblijvers niet minder fanatiek. Ze ganzenborden door tot het stopsein voor de eerste ronde is gegeven

De tweede ronde wordt afgelast. De sporters mogen vast beginnen aan het met brood, krentenbollen, Twix, Mars, appels en nectarines gevulde lunchpakket. Intussen vestigen de organisatoren hun hoop op het weerbericht, dat een droge middag belooft. Alleen de vlottenrace bij roeivereniging Argo gaat gewoon door. Groepje 14 mist door alle verwarring echter de bus die heen en weer pendelt tussen De Bongerd en het Argo-onderkomen aan de Grebbedijk en heeft nu een extra pauze

In de derde ronde kunnen de sporters echt aan de slag. Terwijl de eerstejaars ganzenborden, frisbeeën, volleyballen, estafettelopen of volleyballen, hebben de vrijwilligers in de kraampjes van de sportvereniging weinig te doen. Bijna ieder kraampje heeft wel iets speciaals om belangstellenden te lokken. Bij Argo kunnen mentorgroepjes zich inschrijven voor een barbecue, bij de schaatsers kunnen eerstejaars een ijsbon van Granucci te winnen. Paardrijvereniging Hipac Sint Joris heeft de goudblonde merrie Mayke ingezet om potentiële leden te trekken. De terreinmeester voelde er aanvankelijk weinig voor om het dier op het grasveld toe te laten, maar na bemiddeling van sportdirecteur Theo Joosten mocht het toch, vertelt begeleider Tamara van der Doorn. Ze betwijfelt echter of de voorgenomen dressuurdemonstratie wel door kan gaan. Het natte grasveld is voor de beslagen hoeven van Mayke gevaarlijk glad

Tijdens de tropische sportdag van 1998 waren de ijsjes bijna uitverkocht, nu hebben de ijs- en frisdrankverkopers weinig te doen. Ook bij de kraam van sportmasseur Jan Aarsman is het stil. Hij heeft toch al enkele afspraken gemaakt, vertelt hij tevreden. Vooral de topsporters onder de Wageningse studenten laten zich graag door hem masseren. Het liefst net na een training, zodat hij flink wat melkzuur uit de spieren kan wegkneden

Rond drie uur komt de laatste bus terug van het Argo-spel. We hebben gewonnen, zegt mentor Robert Jan Lebbink tevreden. Trots legt hij de tactiek van zijn groepje bij de vlottenrace uit. Je zorgt dat je een voorsprong neemt. Dan kun je je afzetten tegen het vlot van de tegenstanders terwijl je hen dus eigenlijk terugduwt.

Ook bij de estafetteloop hebben slimmeriken een goede tactiek ontdekt om een snelle tijd te maken. De eerstejaars moeten in groepjes van twee met een paal van tweeënhalve meter onder een net doorkruipen, een zeven kilo zware kogel over een zigzaglijn bewegen en een zak stenen sjouwen. Leden van een der laatste groepjes houden beurtelings het net omhoog. Of dat wel helemaal volgens de spelregels is? Spelleider Martin Alewijn grijnst. Daar heb ik geen instructies over gehad. Trouwens, de AID, dat gaat toch over dingen samen doen?

Even na half vier klinkt het sein dat de laatste ronde is afgelopen. De lucht is weer betrokken en uit de wolken vallen dreigend enkele grote spetters naar beneden. L.K

COLUMN

Re:ageer