Wetenschap - 1 januari 1970

Hongervrij eten in de winkel

Hongervrij eten in de winkel

Hongervrij eten in de winkel


‘Heb jij trek in een banaan die een ander honger doet lijden? Of sowieso in
eten en drinken dat ergens anders een tekort veroorzaakt? Wij niet.
Hongervrij.nl wil daarom dat alle producten in de Nederlandse winkels
hongervrij zijn.’ Daarmee opent de nieuwe website www.hongervrij.nl, een
campagne van de ook al vrij nieuwe organisatie Fair Food.

Hongervrij is een nieuw woord, Van Dale kent het niet, maar het woord
spreekt wel aan. Een product dat hongervrij is veroorzaakt nergens in de
wereld honger. Er is genoeg voor betaald, het is eerlijk geproduceerd en
eerlijk verhandeld. Lang niet alle dingen die we eten zijn hongervrij. We
drinken koffie uit Ethiopië en eten bananen uit Honduras, vis uit
Bangladesh, rijst uit India of boontjes uit Kenia. Allemaal landen waar
mensen ondervoed zijn. Wereldwijd sterven elke dag 25 duizend mensen aan
honger. Die mensen wonen in gebieden waar meestal genoeg voedsel aanwezig
is. Alleen komt dat voedsel niet op hun bord terecht, maar in Westerse
supermarkten. Volgens Fair Food komt dat doordat bedrijven de producten
voor veel te weinig geld kunnen kopen. Westerse overheden maken het arme
landen onmogelijk hier iets aan te doen door oneerlijke handelsregels.
Op zich is er niks mis met export als het exporterende land, en de
producenten, daar ook genoeg aan verdienen, zegt Fair Food. Maar dat is
vaak niet zo. Hongervrij.nl wil daar iets aan doen. Niet alleen door
politici aan te sporen voor eerlijke handelsregels te pleiten, maar ook
door bedrijven zelf op hun verantwoordelijkheid te wijzen. Op de website
worden vooral jongeren aangemoedigd iets te doen aan het hongerprobleem.
Een team van studenten werkt aan de site en maakt korte documentaires die
uitbeelden wat er mis gaat. Zo is er een animatiefilmpje waarin een
mannetje koffie drinkt. Die koffie vliegt vervolgens uit zijn kopje en
volgt de weg terug naar waar die vandaan komt. Terug dus naar de
supermarkt, naar de distributie, de koffiebrander. Een oceaanstomer vaart
achteruit naar Afrika, een pakwagen achteruit naar de plantage. En daar
verzand het filmpje in zielige beelden van uitgehongerde Afrikaanse
kinderen. Het is een beetje erg eenvoudige voorstelling van zaken, maar
goed. Het punt is duidelijk.
De site doet ferme pogingen het zwaarmoedige probleem minder zwaarmoedig te
maken en te reduceren tot eenvoudige slogans. Jongeren worden gelokt met
een heuse prijsvraag. Wie het beste filmpje of foto instuurt kan een
digitale camera winnen. Op de jaarlijkse Wereldvoedseldag, die op 16
oktober gehouden wordt in Utrecht, speelt hongervrij.nl en Fair Food een
flinke rol. Daar wordt bijvoorbeeld de digitale camera vergeven, maar er is
ook een discussie over de achtergrond van honger veroorzakend voedsel.
Ontwikkelingsorganisaties in Nederland doen al enige jaren manhaftige
pogingen jongeren en studenten te betrekken bij hun werk, omdat ze daarmee
een doelgroep van de toekomst winnen. Meestal lukte dat niet erg. Nieuw aan
Fair Food is dat het een jonge club is die op eigen initiatief tot stand
kwam en niet het idee is van een politicus of bestuur van een bestaande
organisatie. En in korte tijd is de organisatie partij geworden in het
wereldje van ontwikkelingssamenwerking.

Joris Tielens

Re:ageer