Wetenschap - 22 november 2001

Honderd mensen de straat op voor respect

Honderd mensen de straat op voor respect

De na de aanslagen in de Verenigde Staten opgerichte studentenbeweging World Wide Respect (WWR) organiseerde donderdagavond 15 november een optocht in Wageningen waarmee ze aandacht wilden vragen voor respect. Ruim honderd jongeren liepen mee. "Verdraagzaamheid is zo breed als de regenboog zelf."

"Willen jullie het touw vastpakken", vraagt Marlies Willemen van World Wide Respect aan de jongeren die zich hebben verzameld voor het bestuursgebouw. "Ik moet niks", reageert ??n van hen als Willemen langskomt om te herhalen dat ze het touw, bedoeld als symbool van verbondenheid, vast moeten houden. Een paar minuten later heeft de groep er goed de sokken in. Het is donker, koud en nevelig. De politie laat auto's en fietsers stoppen zodat de stoet veilig het Plantsoen op kan. De deelnemers keuvelen wat. "Koud h?." Iemand verlaat een warme kroeg om zich bij de stoet aan te sluiten.

Op de Markt aangekomen, klinkt er muziek. Er staat een vrachtwagen met een open zijkant die dient als podium. Terwijl het carillon van de kerk speelt, neemt Bas Bolman het woord. In het Engels, volgens hem de wereldtaal die iedereen begrijpt. "We can live together" en "This is a positive message to the world" preekt hij. Hierna vindt ene Eline van De Nieuwe Beweging dat het wij-zij-denken moet ophouden. "Verdraagzaamheid is zo breed als de regenboog zelf." Haar woorden galmen tegen de panden op de Markt. De politieauto die de stoet begeleidde, staat op een afstandje geparkeerd. Een vrouw draagt een zelfgeschreven gedicht voor over anders zijn en een studente heeft het in vloeiend Engels over het slechten van muren 'if we stand together'. De jongeren luisteren, maar reageren weinig enthousiast. Op de achtergrond klatert de fontein. Hana Abi Tarabay, een MSc-studente tuinbouw, leest dan nog een gedicht over twee rivieren die elkaar ontmoeten en dan sluit Bolman de bijeenkomst om tien over acht af met het noemen van de sponsors van deze activiteit.

De vraag blijft wat WWR bereikt met dit aandacht vragen voor respect. Een studente uit Utrecht, die met enkele Wageningse vrienden naar de bijeenkomst is gekomen, ziet er in ieder geval het nut niet van in. Ze is toch gekomen omdat ze ieder initiatief tegen oorlog steunt. "Maar hoe kun je nou ergens voor zijn als je nergens tegen bent?" vraagt ze zich af. "Ze moeten niet zo bang zijn voor politiek uitspraken." Een zekere Jelle, die zijn studie Bos- en natuurbeheer tijdelijk op een laag pitje heeft gezet, raadt de organisatoren aan eens door Noord-Ierland te gaan fietsen. "Dan gaan ze misschien beseffen dat alles wat je zegt politiek en religieus beladen is."

De organisatoren kunnen zich nu in ieder geval aan hun paper voor Communicatiekunde gaan wijden en twee studiepunten verdienen als ze wat ze geleerd hebben van het organiseren van deze optocht verbinden aan de stof uit een theorieboek. | Y.d.H.

Re:ageer