Organisatie - 7 februari 2008

Hond blaft naar baas

Hebt u wel eens een zoele Mediterrane nacht buiten doorgebracht, luisterend naar een buurtconcert van honden? En u afgevraagd wat ze elkaar te vertellen hebben? Het zit tussen blaffen en huilen in, en lijkt wel wat op het sociale geblaf van wolven of coyotes.
Gedragsbioloog Peter Pongracz en collega’s hebben hun computer geleerd om hondengeblaf te herkennen: ‘vreemdeling’, ‘spelen’, ‘uitlaten’ en nog drie woorden. Zij menen dat honden pas zijn gaan blaffen nadat ze zijn gedomesticeerd, om met hun bazen te praten. Toen ik dat las dacht ik eerst: arme, domme honden, die geen mensentaal spreken. Maar het is anders gegaan.
We leven twintigduizend voor Christus. Hond van prehistorische jager probeert van alles: kwispelen, draaien, piepen, bij de ingang van de grot zitten, naar de mond likken. Het helpt niet. Baasje ziet het niet. Uit frustratie over zoveel stompzinnigheid geeft hond een flinke blaf. En, hoe is het mogelijk, baasje luistert eindelijk! Kortom, niet de hond maar het baasje is dom en daarom moest die hond wel gaan blaffen.
Komt u dit misschien bekend voor? Computerspecialiste zegt dat ov-chipkaart te kraken is, schrijft nota’s en brieven. Het helpt niet. Staatssecretaris hoort het niet. Hacker of boef kraakt de kaart: waf! Het helpt.
Leraar en leerlingen zeggen dat 1040-urennorm zinloos is, ze geven interviews, schrijven brieven, staken. Het helpt niet. Staatssecretaris hoort het niet. Hoe gaat straks die blaf klinken?
VN zeggen dat inval in Irak zinloos is, beleggen conferentie, passeren resolutie. Het helpt niet. Bovenbazen horen het niet. Alleen de geweren blaffen.
En uw baas, begrijpt hij of zij uw taal, of wordt u bij gebrek aan gehoor ook gedwongen om een simpel, lomp blafvocabulaire aan te leren? ‘Opslag.’ ‘Zie mij staan.’ ‘Alarm.’
Kortom: naar beneden kijken is moeilijk voor baasjes. Eén troost: uw baas heeft bij zijn eigen superieur precies hetzelfde.

Re:ageer