Organisatie - 10 mei 2007

Hoe doe ik het

‘Fijn dat we eindelijk bij elkaar zitten’, zegt Aalt Dijkhuizen. Opgeruimd kijkt hij naar de twintig leden van het nieuwe centrale medezeggenschapsorgaan van Wageningen UR.
‘Jullie denken misschien: weer zo’n capriool van Dijkhuizen. Dijkhuizen slaat twee vliegen in één klap. Dijkhuizen vervangt vier bronnen van ellende - de GV, de Studentenraad, de GMR en de COR – door jullie.’
‘Ik ben zo trots dat ik mag meedoen’, zegt Heijman ontroerd.
Ik denk dat ik droom, denkt Dijkhuizen. De echte Wim Heijman zou nooit zoiets aardigs zeggen. Niet tegen mij.
‘En omdat Dijkhuizen hier allerlei mensen bij elkaar heeft gestopt die niets gemeenschappelijks hebben, zijn jullie het nooit ergens over eens’, vervolgt Dijkhuizen. ‘Ome Aalt kan jullie nu moeiteloos manipuleren’
‘Onzin’, zegt Heijman. ‘Zo cynisch ben jij niet. Jij doet wat het beste voor ons is.’
‘Precies’, zegt mevrouw Dijkhuizen. ‘Ik ben nou al heel wat jaartjes met Aalt getrouwd. Gelukkig getrouwd, mag ik wel zeggen. Ik zei nog laatst tegen Aalt: Aalt, we spreken elkaar te weinig. Je werkt altijd.’
‘En toen zei ik: daar zoeken we een oplossing voor.’
‘Dat zei je, Aalt. En kijk eens waar ik nu zit?’
‘Nu zit je samen met Wim in mijn nieuwe medezeggenschapsraad’, zegt Dijkhuizen. ‘Organisatorisch probleem opgelost, gezinsprobleem opgelost. Hoe doe ik het?’
‘Met een managerstalent dat aangeboren moet zijn’, zegt Heijman. ‘Dit kun je niet leren.’
‘Heb jij trouwens al boodschappen gedaan?’, vraagt de eega van de leider der leiders.
Dijkhuizen slaat zijn hand voor zijn mond. ‘Vergeten’, zegt hij.
‘We hebben voor morgen geen brood meer’, zegt mevrouw Dijkhuizen. ‘En ik moet straks naar cursus.’
‘Ik kan ook niet’, mompelt Dijkhuizen. ‘Ik moet vanmiddag nog een instituut opheffen.’
‘Ik ga wel’, biedt Heijman aan. ‘Maanzaadjes? Volkoren? Roept u maar.’
Straks knijp ik in mijn arm of ik niet droom, denkt Dijkhuizen. Maar nu nog even niet.

Re:ageer