Organisatie - 16 maart 2016

Historische voorzittershamer keert terug

tekst:
Rob Ramaker

De voorzittershamer die werd gebruikt in de hogeschoolraad van de Landbouwhogeschool is sinds gisteren terug bij de huidige medezeggenschap. Het is een cadeau van Jan-Willem Kroon, die voorzitter was van 1979 en 1987.

Foto: Sven Menschel / Nick van Nispen (voorzitter Studentenraad), Marian Stuiver (voorzitter WUR-council) en Jan-Willem Kroon

Het idee om de hamer terug te geven ontstond toen Kroon op de golfbaan stond met Norbert Lukkezen, controller bij Finance & Control. Lukkezen kreeg in 1981 zijn eerste baan bij de griffie van de hogeschoolraad, en koestert veel herinneringen aan die periode. Kroon heeft geen idee waarom de hamer bij zijn afscheid in 1987 niet is doorgegeven. Gisteren gaf hij het kleinood over aan Marian Stuiver, nu voorzitter van de WUR Council. 

De hogeschoolraad werkte heel anders dan de huidige medezeggenschap, zegt Kroon, die destijds werkte bij de afdeling Recht- en staatswetenschappen, niet-westers recht. Tijdens vergaderingen werd bier geschonken. Ook de belangstelling was groter. Naar de vergaderingen in de Leeuwenborch en de Verrijzeniskerk in de Tarthorst kwam relatief veel publiek en er was een echte perstribune. ‘Er stond ook best wel wat op het spel’, zegt Kroon. ‘Het ging bijvoorbeeld over samenwerking met Zuid-Afrika waar het apartheidsregime nog zat.’ 

Kroon heeft geen idee waarom de hamer bij zijn afscheid in 1987 niet is doorgegeven.

In de jaren tachtig had de hogeschoolraad - later universiteitsraad - ook meer te zeggen. De raad van bestuur bereidde voor, knopen werden doorgehakt door de raad. Hierin zaten niet alleen vertegenwoordigers van studenten, wetenschappelijk en algemeen personeel, maar ook externe raadsleden vanuit de samenleving spraken mee. ‘Er zat bijvoorbeeld een rechter in de hogeschoolraad.’ Over details zijn Lukkezen en Kroon het soms oneens bij het ophalen van herinneringen. Het is alweer even geleden. 

Tijdens zijn voorzitterschap kreeg Kroon ook te maken met bezettingen van het hoofdgebouw. ‘Ergens in 1982 of 1983’ kon hij een paar weken zijn werkkamer niet in. ‘De studenten kwamen binnen, en er was verordonneerd dat we naar buiten gingen. Een instructie om ruzie te vermijden.’ En dat was zeker niet de langste bezetting van het hoofdgebouw. Het doel? ‘Ik weet echt niet meer waar die bezettingen om gingen.’


Re:ageer