Student - 10 mei 2007

Hi ha hardlopen

708_nieuws.jpg
708_nieuws.jpg

Foto: .

Langzaam doe ik mijn ogen open. De zon schijnt mijn slaapkamerraam binnen. Het is pas half zeven en toch ben ik klaarwakker. Ik trek mijn sportschoenen aan en stop mijn iPod in mijn broekzak. Tijd om te gaan hardlopen met Evy. Zij die ook zo gek is om op dit vroege tijdstip zichzelf compleet belachelijk te maken.
Ik begin aan mijn warming-up en huppel vrolijk door de straten van Leeuwarden. Ik ben niet de enige die al wakker is. Mannen in pak fietsen voorbij. Loslopende honden dartelen om gapende baasjes heen. En ik zie heel veel verschillende soorten vogels. Die weten dat de ochtend de fijnste tijd van de dag is.
Dan hoor ik Evy in mijn oor praten. Het is tijd om drie minuten aan een stuk te lopen. Mijn schoenen vliegen over het asfalt. Voorbijgangers glimlachen. Ik voel me sportief. Helaas is dat gevoel al snel voorbij. Ik begin zwaar te ademen en heb moeite het tempo vol te houden. ‘Kom op, je kan het’, roept Evy, ‘de drie minuten zijn bijna om.’
Ik moet lachen. Het lijkt wel alsof Evy precies weet wanneer ik er doorheen zit. Door haar opbeurende woorden ren ik de drie minuten met gemak uit.
Ik heb nu drie minuten om uit te hijgen, voordat ik weer drie minuten moet rennen. Evy babbelt ondertussen vrolijk verder. Hoe goed dit is voor je conditie en dat ik over tien weken maarliefst vijf kilometer achter elkaar kan lopen.
Een half uur later sta ik weer in mijn achtertuin. Ik loop naar binnen, pak een glas water en zet Evy uit. Ik krijg een dag rust. Op internet download ik alvast de volgende podcast. Les twee van de zevenentwintig. Bij overmorgen schrijf ik met roze letters ‘hardlopen met Evy’ in mijn agenda. Niet vergeten.

Re:ageer