Student - 15 mei 2008

Het wilde oosten

nieuws_2168.jpg
Vorige maand ben ik met Connecting Cultures op reis geweest naar Oman. Deze organisatie is opgezet om de dialoog tussen het Midden-Oosten en het Westen te bevorderen. Toen ik via de docente van AMC-module Intercultural communication skills hoorde van het project leek het me wel leuk - niet bijzonder leuk - en ik dacht: niet geschoten is altijd mis.
In een kort cv’tje heb ik al mijn culturele ervaringen een beetje opgekrikt. Ik heb het opgestuurd en vervolgens vergeten. Mijn verassing was dan ook groot toen ik in november te horen kreeg dat ik uitgekozen was, en er ontstond plots een gevoel van bijzonderheid en daaraan gekoppeld laaiend enthousiasme.
Zowel de bijzonderheid als het enthousiasme ebde in de aanloop naar het vertrek een beetje weg toen bleek dat ik mijn laatste verplichte vak bijna niet ging halen door afwezigheid midden in de periode. Ik stapte dan ook met nogal gemengde gevoelens het vliegtuig in, half uitziend naar de ervaringen bij aankomst, half vrezend voor onvoldoendes bij terugkomst. De vriendelijke stewardessen van de KLM en hun uitstekende catering deden mij echter snel alle zorgen vergeten en vrolijk en verzadigd stapten mijn Nederlandse medekandidaat en ik uit in Oman.
Om de aandacht zoveel mogelijk bij het project te houden in de korte tijd die we hadden, gaven we onze mobiels af en trokken de wildernis in. De dagen bestonden uit ontbijt, een teambuildingspelletje, wandelen, lunch, een teambuildingspelletje, discussie, terugwandelen, avondeten en meer discussie. Tussendoor werd verteld over de cultuur van de deelnemende landen. Na vrij heftige discussies de eerste avond leek het of iedereen geschrokken was en de drie daaropvolgende dagen hielden we ons meer aan de oppervlakte.
De vijfde avond kwamen we eindelijk uit bij de oorlog in Irak. Daar heb ik heel rare dingen over gehoord. Het blijkt dat alle deelnemers uit het Midden-Oosten, behalve die ene gevluchte Iraki, vinden dat Sadam Hussein een goede leider was, die stabiliteit tussen de twee soorten moslims in zijn land kon handhaven. Nu hij weg is dreigt burgeroorlog tussen hen. Of ze van Sadams misdaden niets wisten of die bewust negeerden is me niet duidelijk geworden.
Wat voor mij uit de discussie bleek is eigenlijk dat strikte moslims niet veel anders zijn dan VVD-stemmers, en VVD-stemmers niet veel anders dan SP’ers. Als het over politiek gaat dan kun je simpelweg niet begrijpen dat iemand zo ongelofelijk dom kan denken, en kun je zo iemand vaak wel schieten. Maar vergeet dat even, zoek iets waar je het wel over eens bent, en je bent in no time de beste vrienden van de wereld.

Re:ageer