Organisatie - 21 februari 2008

Het wantrouwen regeert

Niet de leugen maar het wantrouwen regeert in universitair Nederland. Tot de instellingen die onder het strengste toezicht staan behoren de universiteiten, terwijl er zich in het recente verleden nauwelijks grote problemen hebben voorgedaan. De meeste studenten zijn ijverig, de medewerkers vervullen hun taak met geestdrift. De bestuurders plegen geen fraude en gaan er niet met de kas vandoor.
Maar er gaat geen week voorbij of het ministerie van OCW bericht aan de universiteiten hoe zij moeten handelen en hoe alles dan veel beter wordt. De voorbeelden liggen voor het oprapen. De universitaire democratie is om zeep geholpen, onder het motto dat alleen in Nederland het mogelijk is dat een poetsvrouw over de benoeming van een hoogleraar beslist. De opleidingen en het onderzoek staan onder toezicht van visitatiecommissies. De karige studiebeurs is een doorn in het oog van sommige politici en moet op de helling. Promotiesubsidies worden vrijwel uitsluitend via de NWO-competitie verkregen. Zelfs secretaresses zijn hun zelfstandigheid kwijt en dienen te werken volgens wenken en onduidelijke voorschriften. Kortom de universiteiten zijn het laatste decennium ter beschikking van de regering gesteld.
Dat is raar, want zelfstandigheid was het sleutelwoord. De bron van dit wantrouwen is niet de omvang van de bureaucratie of de daadkracht van de minister, maar wordt veroorzaakt door overijverige Haagse managers die zich dood vervelen. Daarom scheppen ze wantrouwen via ingewikkelde nota’s en vergaderen daar veelvuldig over. Want Haagse beambten hebben de wijsheid in pacht en stellen daarom de universitaire wereld onder curatele.

Re:ageer