Student - 3 november 2011

Het geheim van Herenstraat 14, deel 2, hospiteeravond

Voor een huis met 1.233 Facebookvrienden kan het vinden van een nieuwe bewoner nooit moeilijk zijn. Tien voorgeselecteerde studentes deden hun uiterste best voor een felbegeerd plekje in het ruime studentenhuis met huursubsidie en droogtrommel.

Anne (rechts) is al eens eerder op een hospiteeravond in de Herenstraat geweest.
Het oogt gespannen: drie zwijgende dames op een rijtje, zittend in de keukenbank. Daartegenover JJ met een huisgenoot, beiden met hun armen stevig over elkaar. JJ werpt een blik op het verlichte prikbord met namen van de hospiteerders. Allemaal vrouw, want Herenstraat of niet, de geslachtsverhouding moet 'wel een beetje fifty fifty' blijven. Buiten de neutrale muziek van een radio is het angstvallig stil. 'Nou', zegt JJ tegen kandidaat Noortje om het ijs te breken. 'Je valt wel met je neus in de boter.' 'Hoezo dan?' 'Weet ik niet.'  Opnieuw stilte.
Dom dorp
Een andere huisgenoot schuift aan. Een nieuw voorstelrondje volgt. 'Ik ben Vera', zegt Vera quasi-relaxt. Ze doet Voeding & gezondheid, zit in het eerste jaar van haar bachelor en woont op camping de Wielerbaan. Ze wil daar heel graag weg, zonder zielig te willen overkomen. Daarnaast masterstudent Merel, uit Velp. 'Daar heb ik mijn bachelor gedaan.' Nu moet ze elke dag een uur reizen. 'En Velp is gewoon een dom dorp', zegt ze om haar penibele situatie te benadrukken. 'Nog meer een dorp dan Wageningen?', vraagt een vaste bewoner. 'Ja.' Derde in het rijtje is Noortje, een voorheen Groningse student die nu weer bij haar moeder in Heelsum woont. Alleen Anne, die een stukje verderop zit, durft te schaterlachen. Maar ja, het is dan ook al haar tweede hospiteeravond in de Herenstraat en ze kent het huis van feesten. Waarom ze het de eerste keer niet is geworden? 'Weet ik niet, en dat wil ik ook niet weten. Zodra ik hoor wat ik 'fout' doe, ga ik me aanpassen en ben ik mezelf niet meer. Daar hebben toekomstige huisgenoten ook niets aan.'
Egale structuur
Tijdens de rondleiding buigt de sfeer voorzichtig om. JJ grapt - 'we denken hier om het milieu; dus wij kunnen alleen samen douchen' - en vertelt over de huur, die dankzij huursubsidie best te doen is. Ze dalen de trap af. 'Hoe langer je hier zit, hoe meer rechten je hebt bij het doorschuiven naar een andere kamer', legt Mohamed uit. 'Verder hebben we een hele egale structuur hoor; iedereen mag hier een feestje organiseren.' Vera complimenteert het huis met al z'n plussen en minnen: 'dat ongeorganiseerde lijkt me eigenlijk alleen maar fijn'.
Tijdens de maaltijd (alle hospiteerders hebben een ingrediƫnt meegenomen) komt het sfeertje echt op gang. Noortje wil haar auto best ter beschikking stellen om met het huis naar Berlijn te rijden. De uiteenlopende gesprekken gaan van verre reizen, via bellenblaas, naar kangoeroeballen. 'Nu moeten ze weg hoor', zegt een vaste bewoner. 'Anders gaan we ons te veel hechten.' En daarbij, de volgende ronde hospiteerders is aan de beurt. 'En zij zouden voor het toetje zorgen.'

De dames uit dit artikel hebben de kamer in Herenstraat 14 niet gekregen

Re:ageer