Wetenschap - 16 augustus 2002

Het Grote Ideaal

Het Grote Ideaal

Bonenrammen en dromen kopen voor het gehandicapte kind

Dromen kopen, koekhappen, bonenrammen en eieren gooien; de introductielopers hebben flink hun best gedaan bij het verzinnen van manieren om geld te verdienen voor gehandicapte kinderen. In en rond de Hoogstraat wemelde het op woensdagachtend van de groepjes die voorbijgangers aanhielden. Met wisselend succes.

Aan het eind van de middag bleken de aankomend studenten ruim 1800 euro bij elkaar verdiend te hebben.

Een groepje gehuld in gele shirts met hierop een afbeelding van stripfiguur Marsupilami probeert met een stopbord en handboeien mensen over te halen iets op hun wang te laten tekenen. Introloper Mariska Sevink vindt het jammer dat veel kinderen niet mogen van hun ouders. "En soms hebben anderen het al gedaan. Er staan namelijk meer groepen te schminken", aldus Mariska.

Verderop probeert een groepje geld te verdienen met koekhappen. Esmee Doets houdt een draad vast met daaraan een paar plakken ontbijtkoek. "Dit moet je doen met een blinddoek om en zonder je handen te gebruiken, dan voel je je ook eens gehandicapt", verklaart ze de keus voor dit spel. De eerste koek hebben ze gespaard uit hun ontbijtkrat, de tweede hebben ze zelf gekocht. De groep probeert halverwege de Hoogstraat ook geld te verdienen met het oppompen van fietsbanden.

Massage

Het echtpaar De Vries staat bij het flessengooien te kijken en vertelt wel tien euro te hebben uitgegeven. "Het is voor een goed doel. Ik vind alleen wel dat er wat veel activiteiten zijn en dat je soms bijna agressief wordt benaderd", zegt meneer De Vries.

Groep 45 trekt veel bekijks met het behendigheidsspel ?bonenrammen?. Je moet hierbij met een hamer een witte boon proberen te raken die van een stuk hardboard naar beneden rolt.

Daniel Halsema probeert in de buurt van de fontein mensen een waxinelichtje aan te laten steken. "Voor een euro verlicht je het gehandicapte kind", aldus Daniel. Hij vindt een euro niet te veel geld. "Als het te veel zou zijn zou niemand het doen, toch?" De aangestoken kaarsen worden op een hardstenen bank gezet. Met een kartonnen bord erachter ziet het er uit als een altaar. "We waren vanochtend in een heel diepzinnige stemming", verklaart Daniel, die nog last heeft van de vorige avond. Een massage, ook een van de mogelijkheden, zou hem goed doen.

Struif

Het eieren gooien op de hoek van de Kapelstraat is snel voorbij. Drie jongens hebben zich vrijwillig laten bekogelen; veertig eieren voor een euro per stuk sneuvelden in rap tempo. Mentorpappa Sietse Schouwenaars zit onder het struif, misschien nog wel erger dan twee van zijn 'zonen', de introlopers. De doos met een gat erin die ze voor hun hoofd hielden lijkt niet veel bescherming te hebben geboden. Hun groepsleden vertellen dat sommige voorbijgangers het zielig voor hen vonden. E?n mevrouw keurde het af dat ze met eten gooiden. Met de verkoop van fruit erbij hopen ze honderd euro te hebben opgehaald. Straks halen ze netjes een emmertje water om de straat weer schoon te maken. "Maar nu fiets ik eerst naar de Rijnsteeg om te douchen", zegt Sietse. Aanvankelijk was hij van plan om in de gracht te springen. "Maar daar ga ik vast niet frisser van ruiken."

Merel Gijsen en haar groep verkoopt dromen in een doosje. Ze peuterden doosjes los bij Wageningse winkeliers en stopte ze vol met dromen. "Ik was door studenten gewaarschuwd dat dit niet leuk zou zijn. Maar het valt mee. Alleen lopen mensen wel snel voorbij." Ze snapt overigens niet helemaal waarom de CAID koos voor ondersteuning van de Greenstreetboys, twee mannnen die zingend geld ophalen voor gehandicapte kinderen onder de zestien in Nederland. "Ik had meer iets groens verwacht", aldus Merel.| Yvonne de Hilster

Re:ageer