Wetenschap - 25 juli 2002

Het Debat: Reorganiseren op het bestuurscentrum

Het Debat: Reorganiseren op het bestuurscentrum

'Je moet het konijn niet vragen naar het menu voor de kerstmaaltijd'

Twee jaar na de fusie van de centrale afdelingen van DLO en universiteit krijgt het bestuurscentrum weer te maken met een ingrijpende bezuiniging. Onder het motto 'decentraal tenzij' gaan volgens het rapport 'Evaluatie en herijking bestuurscentrum' nog een kleine vijftig arbeidsplaatsen verdwijnen aan de Costerweg. Terecht?

Ir Fred Jonker, eerste verdieping, onderwijsroostering: "De sfeer was vorige week ver te zoeken, nu valt het wel weer mee. Ik denk wel dat er terechte punten zitten in het rapport. Het grootste probleem zit hem in de manier waarop het wordt gebracht. Het wordt gepresenteerd als een herijking, maar eigenlijk is het natuurlijk gewoon een reorganisatie. Bij een herijking verwacht je dat er wat geschoven wordt, niet dat er van de tweehonderd mensen vijftig weg moeten. Er wordt gezegd dat Wageningen UR goed met zijn mensen om wil gaan, maar hier wordt zonder goede onderbouwing zomaar ineens gezegd dat er wel vijftig banen kunnen worden geschrapt. Terwijl er toch echt hard gewerkt wordt in dit gebouw.

Ze hebben de kenniseenheden en de onderwijsinstituten gevraagd om het bestuurscentrum te beoordelen. Blijkbaar weten die exact hoeveel tijd de dingen kosten die wij hier doen."

Ren? Brookman, eerste verdieping, balie studentenadministratie: "Het is ongelooflijk dat ze dit nou weer vlak voor de vakantie moeten doen, maar ik kan er verder nog niet zoveel over zeggen. Ik heb het plan eerlijk gezegd nog niet gelezen. Dat zal ik nog wel eens doen, maar ik heb op het werk nog geen tijd gehad, en ik heb geen zin om dit soort dingen thuis te lezen. Dan heb ik wel wat leukers te doen. Voor onze afdeling valt het gelukkig allemaal nogal mee."

Drs Jan Steen, tweede verdieping, afdeling Onderwijs en Studentenaangelegenheden: "Het rapport bestaat eigenlijk uit twee delen, een evaluatie en een bezuiniging. Maar die twee delen lijken niets met elkaar te maken te hebben. Want dat is het natuurlijk wel, er staat ombuigen, maar het is natuurlijk bezuinigen.

Het lijstje met algemene conclusies klopt, tot het woordje ombuiging kan ik het verhaal prima volgen. Maar dan komt er ineens een aantal fte's uit de lucht vallen, waarvan mij niet duidelijk is waar het vandaan komt. De bewijslast wordt bij ons gelegd. Er wordt een bezuiniging genoemd, en wij moeten maar aantonen dat het niet kan. Dan leg je het volgens mij aan de verkeerde kant. Zij moeten aantonen dat het met minder mensen kan.

Dijkhuizen zei in het Wb dat hij vindt dat er te veel stafmedewerkers rondlopen. Als dat het uitgangspunt is, vind ik het logisch wat er nu gebeurt, dan moet je het gewoon een bezuiniging noemen. Maar ze ontkennen dat dat de opzet achter de herijking was.

Daarbij vind ik de evaluatie nogal beperkt. Er heeft geen hoor en wederhoor plaatsgevonden. Bovendien is mensen in de gesprekken alleen gevraagd wat er slecht liep, niet of er voor de taken meer of minder mensen nodig zijn. Als er achter het plan gewoon een financi?le doelstelling schuilgaat, dan moet dat. Maar als het een verbeterplan is, moeten de afdelingen er veel meer bij betrokken worden.

Hoe het is aangekomen? Dat kun je je wel voorstellen. Mensen krijgen het signaal dat ze ineffici?nt bezig zijn geweest, of dat ze hebben gewerkt aan taken die niet nuttig waren. Ik vind dat je eigenlijk niet moet gaan schuiven met secties en afdelingen die net twee jaar bestaan."

Drs Jan Dijk, eerste verdieping, directeur Onderzoekstrategie: "Twee jaar geleden is het natuurlijk al aangekondigd. Toen hebben we afgesproken dat we nog eens zouden kijken of de manier waarop we het hadden ingestoken qua omvang en organisatie gelukkig was gekozen. Het kwam dus niet uit de lucht vallen. Ik vind het ook wel een goed moment. De kenniseenheden zijn gestart, nu moet je je de vraag stellen: waar beleg je wat?

Als afdeling onderschrijven wij het beeld dat uit de evaluatie komt. Al is het wel pijnlijk voor mensen die hun zaakjes wel goed op orde hebben dat alleen de slechte punten worden genoemd. Ik vind het goed dat er geen blad voor de mond is genomen.

Of het allemaal zorgvuldig verloopt? Daar kan ik nog geen oordeel over geven. Wij hebben ons verhaal gehouden. Op een aantal punten denken wij dat het plan niet goed is doordacht. Ik verwacht dat daarnaar geluisterd wordt."

Ir Ard de Leur, tweede verdieping, voorzitter medezeggenschap bestuurscentrum: "Dat er druk zou komen op het aantal arbeidsplaatsen wisten wij. De kenniseenheden zij nu niet onverdeeld gelukkig met het bestuurscentrum. Wij begrijpen dus dat er wat moet gebeuren. Op hoofdlijnen staan wij daarom achter de bestuurder, maar we zullen er op letten dat er zorgvuldig voor de medewerkers wordt geopereerd. Van medewerkers van het bestuurscentrum mag je een klantvriendelijke en resultaatgerichte opstelling verwachten. Wij vinden het daarom goed om de decentrale eenheden te vragen wat zij willen van het bestuurscentrum in plaats van de centrale stafdirecteuren. Je moet immers het konijn niet vragen: wat eten we met kerst? Dat neemt niet weg dat ook hun mening belangrijk is; daarom zijn ze vooraf ge?nterviewd.

Er is veel gemopper op de gangen, mensen lopen ook bij ons binnen om hun hart te luchten. Wij proberen dan wat achtergronden van de plannen uit te leggen en ons voorlopig standpunt daarin. Op onze beurt horen we dan de achterliggende gevoelens en gedachten. Je merkt dat er dan meer begrip komt.

Waar wij wel een probleem mee hebben, is dat het bestuursbureau zou verdwijnen. Dat betekent dat wij geen aanspreekpunt meer hebben en rechtstreeks met de hoofdbestuurder (de raad van bestuur red.) moeten overleggen. De ervaring uit het verleden leert ons dat dan concernbelangen door elkaar gaan lopen met die van het bestuurscentrum."

Mr Margriet Kleter, derde verdieping, Communicatie en Marketing: "Ik kreeg twee brieven tegelijk, na mijn vakantie: ??n om me te feliciteren met de toegewezen functie en ??n om de herijking aan te kondigen. Formeel was het allemaal wel te verdedigen, maar het kwam hier natuurlijk hard aan. Het had natuurlijk niet zo mogen gebeuren. Het was erg emotioneel op de afdeling. Ik heb zelf het geluk dat ik de eerste reorganisatie niet heb meegemaakt, maar mijn collega's vallen van de ene reorganisatie in de andere. Op een gegeven moment word je dat moe. En waarom heeft niemand de moeite genomen om even een briefje met excuses te sturen over de ongelukkige samenloop van die brieven?

Maar goed, we moeten hier niet te lang in blijven hangen. Uiteindelijk moeten we natuurlijk proberen vooruit te komen met de organisatie. Ik hoop dat de energie snel weer terugkomt."

Korn? Versluis

Tekening Henk van Ruitenbeek

'Er staat ombuigen maar het is natuurlijk bezuinigen'

'Het was erg emotioneel op de afdeling'

Re:ageer