Organisatie - 4 november 2010

Hemeltergend

In een recent radio-interview hoorde ik iemand zeggen dat de misstanden in de katholieke kerk hemeltergend zijn.

Ik heb zelf op een bisschoppelijk internaat gezeten en volg de berichtgeving over de slachtoffers van fysiek en geestelijk geweld met meer dan gemiddelde belangstelling. Hemeltergend. In gedachten zie ik engelen knarsetandend over de rand van hun wolk kijken en Petrus geërgerd met zijn sleutelbos rammelen. Ik zie Johannes zijn pen in gal dopen en een nieuwe Apocalyps schrijven. De beelden in mijn hoofd verdringen voor even de werkelijkheid. De regering heeft aangekondigd miljoenen te zullen bezuinigen op de subsidies voor agrarisch natuurbeheer en de verwezenlijking van de ecologische hoofdstructuur. De geplande groene verbindingszones zullen niet worden aangelegd. Twintig jaar lang is geïnvesteerd in deze vormen van natuurontwikkeling en natuurherstel, in gang gezet door het Natuurbeleidplan in 1990. Ik schrijf op dat deze plannen van het kabinet kaalslag zijn, dat met de botte bijl wordt gehakt, dat ze de natuur van binnen uithollen. Ik zie handwerkers bezig in het bos, maar de beelden zijn ontoereikend om mijn gedachten af te wenden. Staatssecretaris Henk Bleker verklaart dat iedereen zal moeten inleveren, helaas dus ook de natuur. Een laatste poging dan maar: ik concludeer dat de maatregelen schoorvoetend worden doorgevoerd, maar ook dit prachtige woord kan geen beelden oproepen die sterk genoeg zijn om mij weg te leiden van de realiteit. Daarvoor ben ik te zeer teleurgesteld, ben ik te boos.

Re:ageer