Organisatie - 15 maart 2007

‘Hanenkuikens die verlekkerd porno kijken’

De allerdegelijkste Wageningse studentenvereniging viert haar vijftiende lustrum. Societas Studiosorum Reformatorum Wageningen – kortweg: SSR-W – bestaat driekwart eeuw. In al die vijfenzeventig jaar is SSR-W slechts één keer geplaagd door een schandaal. Nou ja, schandaaltje.

125_opinie_0.jpg
Het Oranjebal is op zijn hoogtepunt als twee vrouwen de zolder van SSR-W oplopen. In de rokerige ruimte kijken enkele tientallen mannen, veelal met een fles bier in de hand, naar de schokkerige beelden van een 8-millimeterfilm op een projectiescherm. Het is 1982, de tweede feministische golf dendert over Wageningen en het schandaal rond de pornozolder van SSR-W is begonnen.
Eén van de vrouwen is Marjolein van de Peppel. Ze is geboren en getogen in Wageningen en zojuist afgestudeerd aan de Arnhemse Toneelschool. ‘Het Oranjebal op SSR was altijd erg gezellig’, zegt ze in 2007. ‘Daarom gingen we er naartoe. Toen ik hoorde dat ze er natuurfilms draaiden dacht ik in mijn onnozelheid nog: ha, leuk. Maar toen ze vertelden dat er boven hijgerige mannen naar porno keken, kon ik dat als feministische vrouw niet over mijn kant laten gaan. Samen met een vriendin ben ik naar boven gerend.’
Wat er dan gebeurt, staat in het Wagenings Hogeschool Blad (WHB) van 12 mei 1982. ‘Een tweetal vrouwen poogt de vertoning te verhinderen door voor de projector te gaan staan, maar de camera wordt omgedraaid en de projectie gaat voort tegen de muur achter bar’, schrijft het blad. ‘Discussiëren blijkt geen zin te hebben. De reacties zijn agressief tot liberaal, maar gekeken wordt er.’
Het hogeschoolblad is uitstekend op de hoogte. WHB-reporter Simon Vink, tegenwoordig communicatiemanager van Wageningen UR, vergezelt zijn vriendin Marjolein op de avond van het Bal.
Als het WHB de vereniging om commentaar vraagt, reageert het bestuur verbaasd. De vertoning is een traditie die teruggaat tot 1972. Verantwoordelijk voor het jaarlijkse filmfestijn is het mannendispuut De Toebacksuyghers, dat overigens ook het niet-pornografische deel van het Oranjebal organiseert. Het dispuut maakt er geen geheim van dat het erotische rolprenten vertoont op de verjaardag van de koningin – al spreekt het op de posters die overal en nergens aan de muur hangen discreet over ‘natuurfilms’. Maar zelfs autochtone Wageningers weten dat de rolprenten niet over plankton of strandlopertjes gaan. En ook dat SSR-W elk jaar dezelfde films laat zien.
De Toebacksuyghers vertellen het WHB bovendien dat, toen ze in 1972 met de traditie begonnen, porno nog heel progressief was. Maar nu, tien jaar later, erkent het dispuut dat de maatschappelijke opinie is omgeslagen. Misschien moet er maar een einde komen aan de traditie.
Enkele maanden na het incident bericht het hogeschoolblad dat het Utrechtse Zuurstoktheater niet wil optreden voor het oversekste SSR-W. ‘De koude rillingen lopen ons over de rug bij het idee dat we zouden spelen voor hanenkuikens die net verlekkerd pornofilms hebben zitten kijken’, tekent het WaHoBla op. Het is de spreekwoordelijke druppel. Op 2 februari 1983, na maanden van interne discussies, verbiedt het parlement van SSR-W het vertonen van porno op de sociëteit.
‘Is dat zo?’, zegt Marjolein van de Peppel. ‘Heb ik nooit geweten. Ik heb een paar minuten op die zolder gestaan en toen ben ik weer naar beneden gelopen. Het draaien van de films ging gewoon door, maar ik was best wel tevreden over mezelf, weet ik nog. Daarna heb ik er nooit meer over nagedacht.’

Re:ageer