Wetenschap - 1 januari 1970

Graven van Monte Zodiac

Graven van Monte Zodiac


,,Kom, kom’’, zegt Johan van Leeuwen relativerend. ,,Zo erg is het ook weer
niet.’’ De klamme muren, glimmend van het vocht, weerkaatsen zijn woorden.
Maar Igor Spierts laat zich niet opbeuren, ook niet door de altijd
blijmoedige Van Leeuwen.
,,Tuurlijk Johan’’, zegt hij, terwijl hij rammelt met de ketting om zijn
voet. ,,Later lachen we hierom.’’
,,Het is het cultuurverschil tussen ons en het nieuwe management’’, zegt
Van Leeuwen. ,,We moeten nog even aan elkaar ruiken. Ongeveer zoals die rat
aan jou.’’
Als Spierts een schopbeweging naar het dier maakt, vlucht het piepend weg
over de celvloer.
,,Alle boekhouders komen nu van ID-Lelystad, weet je’’, zegt Van Leeuwen.
,,Daar onderzoeken ze alleen dingen die nuttig zijn.’’
,,Zoals het verband tussen de staartlengte van Texelse ooien en de
maaihoogte van hun kuilgras’’, zegt Spierts.
,,Precies’’, zegt Van Leeuwen. ,,En als ze dan universitaire onderzoekers
voor zich krijgen die uitrekenen hoe hard een Tyrannosaurus loopt en hoe
palingen in de Sargassozee terechtkomen...’’
,,…en als ze ook 1,3 miljoen tekortkomen omdat zijzelf zoveel geld
kosten…’’, zegt Spierts.
,,…dan kan het gebeuren dat de fundamentele onderzoekers even moeten
inschikken’’, vervolgt Van Leeuwen, met een schattende blik op de loden bal
waar hij aan vast is geketend. ,,Ik geloof nooit dat ze het kwaad bedoelen.
Ik denk dat ze gewoon zijn overvallen door de omstandigheden.’’
Spierts zucht en zwijgt.
,,Een kat in het nauw maakt rare sprongen’’, wil Van Leeuwen nog zeggen.
Maar hij slikt zijn woorden in. Want was dat wel waar?

Willem Koert

Re:ageer