Wetenschap - 1 januari 1970

Gijs

Gijs

Gijs

Begin dit jaar heb ik de Tweede Kamer beklommen. Als onderwijscoördinator in het bestuur van de Wageningse studentenorganisatie WSO deed ik mee met een WSO-demonstratie tegen de bezuinigingen van het rijk op de Landbouwuniversiteit. Wij vonden dat de regering geen inhoudelijke argumenten had om te bezuinigen

Eigenlijk moet de universiteit natuurlijk zelf klachten over het onderwijs verzamelen en behandelen, maar nu is de WSO zo lief om dat te doen

We schreeuwden leuzen door een megafoon vanaf het buitenbalkon van de Tweede Kamer en we wilden ook abseilen 354n de Kamer. Dat kan problemen geven, want als je zonder toestemming de grond van de Kamer aanraakt, kunnen ze je aanklagen voor een staatsgreep

Er ging een groep naar binnen met spandoeken onder hun kleren, maar ze waren te laat. De beveiliging was getipt, zodat ze niet meer konden abseilen. Het is daar flink beveiligd; je komt er niet zomaar in

De Tweede Kamer gaf toe dat er geen inhoudelijke argumenten waren om te bezuinigen. Hoe onrechtvaardig ook, de enige reden was een afspraak in het regeerakkoord. Ze zeiden: kom maar weer lobbyen als er een nieuwe begroting wordt opgesteld. Dus met de val van het kabinet zaten wij ons te verkneukelen. Bij verkiezingen moet de regering sowieso een nieuwe begroting opstellen. Dan ligt de discussie over de bezuinigingen weer open en als je maar hard genoeg schreeuwt, wordt er misschien naar je geluisterd. Maar helaas, het kabinet blijft zitten

Ik geloof dat er tegenwoordig minder demonstraties zijn dan vroeger. Als dat betekent dat er naar mensen geluisterd wordt voordat ze de straat op gaan, is dat positief. Maar ik betwijfel of dat zo is. Voordat ik in Wageningen kwam, organiseerde ik bijvoorbeeld demonstraties bij de organisatie Jongeren voor racisme. Er zijn nu minder demonstraties dan vijf jaar geleden, maar er is volgens mij niet minder racisme

Er zijn tegenwoordig ook minder demonstraties omdat vakbonden meer zijn ge√Įnstitutionaliseerd. Zo is de WSO ingepakt door de universiteit. Neem nou het klachtenplatform. Eigenlijk moet de universiteit natuurlijk zelf klachten over het onderwijs verzamelen en behandelen, maar nu is de WSO zo lief om dat te doen. Wij kunnen bepaalde dingen ook veel beter dan ambtenaren op het hoofdgebouw, want wij zijn idealistischer, gemotiveerder en staan dichter bij de student. Maar als je niet oppast, verlies je zo je onafhankelijkheid. Je wordt sneller medeplichtig. Je doet meer, maar als er iets te verwijten is, moet je jezelf ook iets verwijten

Ik vind het werk bij de WSO leuk. De universiteit is een interessante organisatie omdat het een soort miniatuurmaatschappij is: inhoudelijke argumenten en belangen lopen door elkaar heen, en ik leer hoe ik daarmee kan omgaan. Dat is handig, want ik wil iets bereiken in de wereld. Of dat uit ijdelheid is? Misschien ook wel, maar als ik voor andere mensen gelijkheid en rechtvaardigheid kan bereiken, put ik daar persoonlijke voldoening uit. Ik kan het niet tegenover mezelf verantwoorden te leven om alleen mezelf tevreden te houden

Re:ageer