Organisatie - 1 januari 1970

Gekken heb je overal

Donderdagnacht werd een medewerker van café Vrijheid in Wageningen doodgestoken. Een collega raakte zwaar gewond. Veel studenten zijn geschrokken van de steekpartij. Toch zijn ze niet bang geworden om uit te gaan.

Donderdagnacht werd een medewerker van café Vrijheid in Wageningen doodgestoken. Een collega raakte zwaar gewond. Veel studenten zijn geschrokken van de steekpartij. Toch zijn ze niet bang geworden om uit te gaan.
Een studente Levensmiddelentechnologie, die niet ver van het betreffende café woont, heeft donderdagnacht niets van de gebeurtenissen gemerkt. ‘Een huisgenoot die een kwartier na mij thuiskwam heeft wel iemand op straat zien liggen. Er was toen al politie bij en ze dacht dat hij misschien teveel gedronken had of zo. Maar de volgende ochtend hoorden we dat er iemand was vermoord. Dat was wel schrikken, dat zoiets in Wageningen kan gebeuren. Ik loop daar ook altijd langs’, aldus Hanneke van der Zanden.
SSR-lid Jan-Willem van den Beukel, die net als veel andere studenten vrijdagmorgen over de steekpartij hoorde, was aanvankelijk bang dat het een medelid zou zijn. ‘Ik ben ’s ochtends naar de sociëteit gegaan voor meer informatie. Zelf kom ik niet in de Vrijheid. Ze vechten er ook altijd op straat.’ Een paar uur voor het incident liep hij nog langs het café. Er vielen toen fietsen om. ‘Ik heb er een handje van om mensen op straat terecht te wijzen, maar toen heb ik niets gezegd, ook omdat ik niet precies zag hoe het gebeurde. Toch denk ik dat ik me in het vervolg meer probeer in te houden, ook al vind ik dat je elkaar scherp moet houden’, aldus Van den Beukel, zesdejaars student Bos- en natuurbeheer. Hij zegt zich desondanks niet onveiliger te voelen in Wageningen. ‘Daar is geen aanleiding toe. Dit is een extreem incident.’
Ceres-lid Van der Zanden gaat wel met een ander gevoel uit. ‘Ik ben blij dat ik lid ben van een vereniging. Dat is een besloten gemeenschap, waar je niet zomaar binnenkomt. Hoe het precies is gebeurd vind ik niet zo belangrijk. Maar het idee is naar. Ik snap ook niet dat iemand een mes bij zich heeft als hij uitgaat.’
Sieneke Stoel, die boven een café in de binnenstad woont, maakt het wel uit wat er gebeurt is. ‘Als er een persoonlijke vete wordt uitgevochten kan dat overal gebeuren. Door wat ik er over gehoord heb, ga ik niet minder snel uit. Aan een psychopaat die op een school rond gaat schieten, kun je ook niks doen.’
Ook twee mensen die de andere kant van de bar kennen, voelen zich niet ineens heel kwetsbaar. Jeroen van Horen, commissaris bar van jongerenvereniging Unitas, heeft zich wel eens gerealiseerd dat hij voor bezoekers soms de boeman is. ‘Maar als ik daarbij stil zou gaan staan, kan ik geen voet meer buiten de deur zetten omdat ik dan misschien door een auto aangereden wordt.’
Van Horen hoorde donderdagnacht al over de steekpartij. ‘We werden gebeld door SSR, met het verzoek mensen niet door het centrum naar huis te laten gaan. Het was zeker schrikken. Wij hadden een feest van een studievereniging en ik was eerst bang dat iemand van hier slachtoffer zou zijn.’ Vrijdagavond om elf uur, tijdens een optreden van feestband Pater Moeskroen, is net als op het 5 Mei plein en in de Wageningse horeca op Unitas een minuut stilte gehouden. ‘Het was hier zo stil. Dat maakte veel indruk.’
Erna Ebbinge, student Plantenteelt en medewerkster van café Het Gat, ging afgelopen maandagavond wel wat gespannen aan het werk. ‘Maar als je logisch gaat nadenken kun je je nauwelijks tegen geweld beschermen. Je kunt je kroeg omtoveren tot een fort, maar als iemand kwaad wil dan kan dat.’ Ebbinge werkt ruim vier jaar in het café, en is toen ze na haar werk naar huis liep, een keer met een mes bedreigd. ‘Als bezoeker voel ik me beschermd door het personeel en de massa, dus als personeelslid weet ik dat ik een verantwoordelijkheid heb en meer risico loop. Maar Wageningen is door deze steekpartij niet onveiliger geworden.’ / YdH

Re:ageer