Organisatie - 17 januari 2008

Geen zorgen

‘Wat zou jij zeggen?’, vraagt Martin Kropff. ‘Als jij in mijn schoenen stond?’
‘Als ik naar het rebellerende hbo-wingebied zou moeten gaan?’, vraagt Tijs Breukink.
Kropff knikt somber.
‘Vlak nadat Erica Schaper een staande ovatie kreeg toen ze zei dat ze per onmiddellijk opstapte?’, vraagt Breukink.
Kropff knikt nog harder. ‘Ik dacht eraan om wat brede jongens van Argo mee te vragen’, bekent de rector. ‘Gewoon voor het geval dat…’
Meewarig kijkt Breukink de rector aan. ‘Martin, Martin…’, zegt Breukink hoofdschuddend. ‘Je moet je niet zo’n zorgen maken. De dames en heren van VHL zuchten nog niet zo lang onder het Wageningse juk. Ze hebben nog geen academische psychologie.’
‘Pardon?’, vraagt Kropff.
‘Ze zijn nog niet zo zuur en cynisch als de dames en heren van de universiteit.’
Kropff slikt.
‘Als jij binnenkomt met je academische titels, je brede glimlach en je ambtsketen gaan ze horizontaal’, zegt Breukink. ‘Dan zeg je nog iets als ‘we moeten in de positieve spiraal van een groeisituatie komen’. En hoppakee: probleem opgelost.’
Kropff zwijgt. Hij laat tot zich doordringen wat Breukink zojuist heeft gezegd.
‘Eigenlijk had ik het aan Aalt willen vragen wat ik moet doen’, zegt de rector. ‘Als het dan fout gaat, dan kan ik altijd nog…’
‘Dan kun je altijd nog wát?’, vraagt Aalt Dijkhuizen. Met het elan dat alleen succesvolle leiders der leiders eigen is betreedt de leider der leiders zijn werkkamer. Je ziet het niet aan hem, maar Dijkhuizen heeft een geslaagd mediaoptreden voor BNR Nieuwsradio achter de rug alwaar hij zich profileerde als Dwarse Denker.
‘Dan kan Martin altijd nog zeggen dat hij het meest deskundige advies heeft ingewonnen dat je maar kunt indenken’, zegt Breukink.
De mathematische wonderjongen en de rector magnificus kijken de immer imposante Dijkhuizen afwachtend aan.
Tijs, je bent een echte vriend, denkt Kropff.
Tijs, je bent een heerlijke slijmjurk, denkt Dijkhuizen.
Puntje voor Tijs Breukink, denkt Breukink. Ben benieuwd wat Aalt nou gaat zeggen.
‘Ga met jullie voeten van mijn vergadertafel’, gebiedt Dijkhuizen.

Re:ageer