Wetenschap - 21 januari 1999

Geen vuurwerk tijdens debat over ondernemingsplan LUW

Geen vuurwerk tijdens debat over ondernemingsplan LUW

Geen vuurwerk tijdens debat over ondernemingsplan LUW

Brave luisteraars en op enkele uitzonderingen na plichtmatige redevoeringen; wie als buitenstaander de hoorzittingen over het ondernemingsplan bezocht, zal zelden het gevoel hebben gehad dat er een ingrijpend plan ter discussie stond waarbij 25 leerstoelen het veld moeten ruimen. Het felbevochten en breed met posters aangekondigde debat met de raad van bestuur op 18 en 19 januari in de Junushoff was in de praktijk meer een hoorzitting dan een debat


De organisatoren van het debat hadden veel tijd ingeruimd voor een twintigtal sprekers, die plannen toelichtten die zij eerder aan de raad van bestuur hadden toegestuurd. Als er na een lezing een debat op gang begon te komen, kapte voorzitter dr ir Tiny Colijn het beschaafd af: de tijd was dan om; de volgende spreker was aan de beurt. De belangstelling was ook niet overweldigend. De middag over strategie en onderwijs trok zo'n 250 medewerkers en studenten van de LUW. Een dag later ging het over onderzoek en financiën en kwamen er nog maar 150 mensen naar de Junushoff

Prof. dr ir Jan de Bont, wiens leerstoelgroep volgens het ondernemingsplan wegbezuinigd moet worden, beet de spits af. Na een met grappige sheets geïllustreerd pleidooi over omgangsvormen, extra geld voor studentenwerving en een inhoudelijke discussie, toonde hij een foto van zijn onderzoeksgroep. Deze mensen hebben hun verantwoordelijkheid genomen. Ze hebben goed onderwijs gegeven en hun onderzoeksprojecten ingepast in onderzoekscholen. En welke verantwoordelijkheid heeft het centrale bestuur genomen? De rector is al zes jaar lang verantwoordelijk en kan niet altijd de boze buitenwereld de schuld geven. Op een gegeven moment moet je bij jezelf te rade gaan en zelf verantwoordelijkheid nemen, stelde hij emotioneel

Ir Lucian Peppelenbos stelde in het volgende praatje namens het actiecomito Gezamenlijk op koers te hopen op een holistisch debat waarin alle plannen in samenhang zouden worden bediscussieerd. Maar zo'n debat kwam nauwelijks tot stand. Rector prof. dr Cees Karssen: We horen alleen dat we dingen n354et moeten schrappen, maar niet wat wel. Dat is het probleem van het debat; de zwartepiet blijft steeds bij ons liggen. Als reactie op alle kritiek op de procedure stelde Karssen ook dat de discussie alleen maar op gang komt als er een voorstel op tafel ligt. We hadden haast. Je kan ook niet tot zo'n voorstel komen door de hele tent rond te gaan. In het WUB antwoorden mensen vorig jaar op de vraag hoe de bezuinigingen konden worden ingevuld: Daar branden we onze vingers niet aan.

De raad van bestuur - ze zaten met zijn drieën naast elkaar op het grote podium van de Junushoff - was niet naar de Junushoff gekomen om te debatteren. We zullen voornamelijk luisteren, stelde bestuursvoorzitter prof. dr Cees Veerman al na de eerste twee sprekers. Het actiecomito Gezamenlijk op koers had ze daar ook grote, roze, papieren oren op oorwarmers voor aangeboden. Veerman: U zult denken: we zitten hier onze tijd uit. Maar dat is niet zo. We hebben alle voorstellen die ons zijn toegestuurd bestudeerd en zullen dat ook de komende weken doen. We zullen alle inhoudelijke punten meenemen en komen met een nieuw ondernemingsplan. De raad had van tevoren besloten niet over individuele leerstoelen te discussiëren

De mensen in de zaal waren juist voor de discussie met de raad van bestuur gekomen. Velen van hen waren al op allerlei actiebijeenkomsten met elkaar in discussie geweest en wilden nu wel eens horen wat de raad van bestuur ervan vond. Behalve een toezegging over een dertiende studierichting, Rurale ontwikkeling en beleid, was Veerman maar helder over oon ding. Wij nemen onze verantwoordelijkheid en zullen keuzes maken en als de Raad van Toezicht ons naar huis stuurt, ga ik weer op de trekker. M.S./K.V


Om mee te dingen naar de titel moesten de deelnemers het podiumpje op, verder waren ze vrij in hun doen en laten. De meesten grepen deze vrijheid aan om vliegensvlug weer tussen het publiek te staan. Slechts enkele kandidaten wisten er een leuke voorstelling van te maken

Het initiatief van een Ladies Night was door de vrouwelijke meerderheid in het bestuur bedacht om wat meer meiden naar het vooral door jongens bezochte Beneden te lokken. Vandaar de verplichting voor de heren om als dame de avond door te brengen. Dan vielen ze minder op. Het tegendeel was echter waar: hilarische begroetingen, verschuivende borsten, haarlak-verstijfde kapsels, van voren opgetrokken jurkjes voor het urinoir en kisten onder strakke vrouwenkleding - Probeer maar eens een damesschoen maatje 46 te vinden - trokken de aandacht. foto G.A

Re:ageer