Student - 29 november 2007

Gearresteerd in Ethiopië

1615_nieuws.jpg
Gonne Beekman, vijfdejaars Internationale ontwikkelingsstudies aan Wageningen Universiteit, is de afgelopen vijf maanden in Ethiopië geweest. Ze liep daar stage bij twee verschillende internationale onderzoekbureaus en deed onderzoek naar boerencoöperaties. Nu ze terug is, moet ze wennen aan de Nederlandse koffie.

‘Mijn tijd in Ethiopië begon niet zo heel flitsend. De derde dag dat ik er was, ging ik met een paar onderzoekers van IFPRI, het International Food Policy Research Institute waar ik mijn eerste stage deed, mee naar het oosten van Ethiopië. Eenmaal daar aangekomen wilden we inchecken in een hotel. Ik was mijn paspoort vergeten, en dat was een probleem.
De mensen van het hotel stuurden ons naar het politiebureau, waar ik een papiertje op zou moeten halen. Toen ik op het politiebureau kwam, werd ik meteen gearresteerd. Het is in Ethiopië blijkbaar verboden om geen paspoort bij je te hebben. Ik opperde om de reis van tien uur terug naar de hoofdstad Addis Ababa te maken, om mijn paspoort op te halen, die ik in mijn kamer had laten liggen. Dat mocht niet. Ik was verplicht net zo lang op het bureau te blijven, totdat ik mijn paspoort kon laten zien. Na veel heen en weer gebel werd mijn paspoort gefaxt en werd ik na een paar uur weer vrij gelaten. Ik was heel erg opgelucht.
Een paar dagen later werd er midden in de nacht op de deur van mijn hotelkamer geklopt. Toen ik opendeed in mijn pyjama stonden er opeens vier grote politiemannen in uniform voor mijn neus. Blijkbaar was een kopie van mijn paspoort niet goed genoeg. Ik werd heel lang ondervraagd en uiteindelijk gingen ze weg en mocht ik verder slapen. Gelukkig gingen we de volgende dag terug naar de hoofdstad. Daar had ik geen last meer van de politie.
In de hoofdstad analyseerde ik samen met een Italiaanse PhD’er data. Dat betekende eigenlijk dat ik de hele dag achter de computer zat. Na een tijdje werd dit best zwaar. Was ik eindelijk in Ethiopië, moest ik de hele dag naar een beeldscherm staren. De heerlijke Ethiopische koffie hield me echt op de been in die tijd. Het is de beste koffie die ik ooit heb gedronken.
Mijn tweede stage was een stuk praktischer. Ik deed in een gebied buiten Addis Ababa onderzoek naar de effecten van zuivelcoöperaties op het leven van kleine boeren. Daarvoor kwam ik in heel kleine dorpjes echt bij mensen thuis. Het was heel leuk om te zien hoe die mensen daar leven en zich gedragen. Eén van de coole dingen die ik daar ontdekt heb, zijn de koffieceremonies die Ethiopische vrouwen uitvoeren als ze bezoek krijgen. Zo’n ceremonie begint met een rauwe boon en eindigt met een kop koffie. Het is zeker niet de meest praktische manier om koffie te zetten, maar wel heel bijzonder om mee te maken.’

Re:ageer