Student - 13 maart 2009

‘GUMOGEU’

nieuws_3036.jpg
Ik word wakker van de geur van een naar bier stinkende scheet die ontsnapt vanonder mijn bezwete deken. Mijn hoofd baadt in een stroperige plas kwijl met een diameter van minstens acht centimeter. Ik til mijn hoofd op maar het is loodzwaar en ploft vanzelf weer terug op het kussen.
Als een reumatisch opaatje weet ik mezelf na enkele minuten toch zittend op mijn bed te positioneren. Mijn hersenen zijn nog verdoofd. Het duurt even voor ik eindelijk besef wie ik ben en waar ik ben: Christoph, student Bos-en natuurbeheer (en já, ik word verdomme boswachter), in mijn kamer op Droevendaal.
Ik ga heen en weer wiegend voor mijn wekker staan, maar kan niet zien hoe laat het is. Het interesseert me ook geen reet. Na de deurklink twee keer gemist te hebben weet ik toch nog de deur van mijn kamer open te krijgen. Het frisse, fruitige hoofd van mijn huisgenootje Hanneke verschijnt. ‘Goedemorgen’, zegt ze vrolijk, terwijl ze mij een beetje raar aankijkt. Ik ben nog net in staat om tijdens het onderdrukken van zuur braaksel dat via mijn slokdarm een uitweg zoekt, een schor geluid te produceren: ‘gumogeu’.
Ik strompel de badkamer in en merk dat de helft van mijn piemel (vijftien centimeter) en een stukje teelbal onder mijn boxershort bengelen. Dat moet vast indruk op Hanneke hebben gemaakt.
Ik laat het warme water over mijn vergiftigde, bleke lichaam lopen. Met mijn rechterarm, die erbij hangt als een verdorde tak, pak ik de Anti-Hangover gel van Axe. Ik smeer vol hoop de op radioactief snot lijkende gel over mijn lichaam en wacht op het moment van verlichting… dat niet komt. Vieze bedriegers!
Enkele seconden kijk ik hoe het water zich tussen mijn voeten verzamelt in een woeste draaikolk, die tollend in het doucheputje verdwijnt, maar ik word al snel draaierig.
Verzonken in misselijke gedachten herinner ik me dat ik vanavond heb afgesproken om te gaan feesten in de international club. Leuk, denk ik een microseconde. Maar dan besef ik dat de kans dat ik hier dan morgen weer sta in precies dezelfde toestand zo groot is als een olifant met obesitas.

Re:ageer