Organisatie - 19 april 2007

Fraude bij de International Club

Binnenkort wordt de International Club vijftig jaar. Dat mag gerust een wonder heten. In de jaren tachtig heeft haar voortbestaan aan een zijden draad gehangen. Zonder de politiekcorrecte blinde vlek van de bestuurders uit die periode was de club er nu niet meer geweest.

157_opinie_0.jpg
In 1983 barst de bom. Nadat de Wageningse politie voor de zoveelste keer is uitgerukt om vechtpartijen te beëindigen of te melden dat de muziek zachter moet, komt het tot een rechtszaak. Als gevolg daarvan, schrijft het Wageningse Hogeschoolblad (WHB) op 18 maart 1983, moet de International Club sluiten.
De omwonenden van de barak aan de Rustenburg, waar de club dan nog is gevestigd, halen opgelucht adem. Zo niet de burgemeester van Wageningen. Hij klopt aan bij de rector van de Landbouw Hogeschool, Henk van der Plas. Gezamenlijk zoeken de mannen naar een alternatieve locatie voor de International Club, en vinden die in Boerderij Wanders aan de Marijkeweg.
Burgervader en rector magnificus voelen zich verantwoordelijk voor de club waarvan zij volgens de in 1958 opgestelde statuten erelid zijn. In dat jaar openden de gemeente en de LH de club als uitgaansgelegenheid voor buitenlandse bezoekers. De vereniging moet ontspanning bieden en een manier om in contact te komen met de Nederlandse bevolking.
Maar door de jaren heen verandert het karakter van de club. In de jaren zeventig besluiten de leden de deuren open te zetten voor iedereen, met als gevolg dat in de jaren tachtig geen enkele student of LH-medewerker meer lid is. Vooral Wageningers van allochtone afkomst bezoeken de barak.
Dat belet de LH niet om de club vijftigduizend gulden cadeau te doen, afkomstig uit een potje voor studentenhuisvesting. Het landbouwministerie wil een ton schenken en de Rabobank komt met twintigduizend gulden over de brug. Voorwaarde voor de subsidies is wel dat de International Club zelf ook in de buidel tast. Maar die, zo ontdekt clubvoorzitter Roy van de Veer tot zijn schrik, is leeg.
Van de Veer vermoedt dat de uitbaters van de bar in de voorgaande jaren voor minstens een ton achterover hebben gedrukt. Op een tumultueuze ledenvergadering valt het woord ‘fraude’. Het bestuur treedt af, meldt het WHB op 9 september 1983. Maar niet omdat er geld is verdwenen, benadrukt Van de Veer. Het bestuur is ‘teleurgesteld’ in de gemeente Wageningen en de LH. Die komen pas met hun toegezegde bedragen over de brug als boekhouders van de LH de fraudezaak hebben uitgezocht.
De boekhouders vinden in de administratie van de vereniging geen bewijs van fraude, en de International Club krijgt een nieuw bestuur. Het bestaat uit twee juristen van de LH en oud-rector Van der Plas, schrijft het WHB op 23 september 1983. De verhuizing kan beginnen.
Tenminste, zodra er een oplossing is gevonden voor de twee geiten, de vijf varkens, het paard, de dertig kippen en het handjevol krakers dat zich de boerderij aan de Marijkeweg ondertussen heeft toegeëigend. Die oplossing komt er in de zomer van 1984, wanneer de politie de krakers uit het pand verwijdert. Het tweede leven van de International Club kan beginnen.
Het nieuwe bestuur zet een programma op dat vooral is gericht op de bezoekers van de LH. Rector Van der Plas is enthousiast. ‘De club kan een geweldige ontmoetingsplaats voor jonge mensen worden’, zegt hij. Dat wordt het niet. Tot aan haar vijftigste verjaardag zal de club voortkwakkelen, geplaagd door een geringe belangstelling, geldzorgen en huisvestingsproblemen.

Re:ageer