Wetenschap - 18 februari 2016

Fosfaatgift op grasland moet fors omhoog (buiten Nederland)

tekst:
Albert Sikkema

De bodemvruchtbaarheid van grasland in de wereld holt achteruit, omdat het grasland te weinig meststoffen krijgt. Om de grasteelt voor de productie van melk en vlees op peil te houden, moet de fosfaatgift de komende jaren verdubbelen.

Dat stellen onderzoekers uit Wageningen, Utrecht, het Planbureau voor de Leefomgeving en de FAO in het wetenschappelijke tijdschrift Nature Communications. Met een beter beheer kunnen de graslanden in de wereld een veel grotere rol spelen in de voedselproductie, aldus de onderzoekers, waaronder hoogleraar Martin van Ittersum van Plantaardige Productiesystemen.

Nederland en andere delen van Noordwest-Europa kampen met een fosfaatoverschot, wat inhoudt dat boeren teveel meststoffen op gras- en bouwland aanbrengen. Maar veruit het grootste deel van de ruim drie miljard hectare grasland in de wereld krijgt niet of nauwelijks meststoffen toegediend. Daardoor wordt de fosfor in de bodem, die wordt opgenomen door het gras, niet aangevuld. Veel grasland is uitgeput.

Om voldoende gras te blijven produceren voor de huidige veestapel in de wereld, moet vooral de fosfaatgift omhoog, becijferen de onderzoekers. Met een verdubbeling van de fosfaatgift op grasland blijft de huidige productie van gras en akkerbouw op peil. Maar als we de grasproductie met 80 procent willen opvoeren om meer melk en vlees te produceren voor de groeiende wereldbevolking, moet de fosfaat gift gemiddeld met een factor 4 omhoog.

Een beter beheer en hogere productie van het grasland kan er bovendien voor zorgen dat de koeien en geiten minder bijgevoerd hoeven te worden met granen, stellen de onderzoekers, zodat er meer graan beschikbaar komt voor menselijke consumptie.

Wereldwijd maakt het grasland twee-derde deel van het landbouwareaal uit. Het grootste deel van dit areaal wordt niet planmatig begraast en gemaaid. Ook worden ze over het algemeen niet bemest. Het gras haalt voedingsstoffen zoals fosfor uit de bodem. Nadat het gras is opgegeten door vee, komt het fosfor in de maag van de grazers terecht. De fosfor verlaat het dier weer via de mest, maar slechts de helft van die mest komt weer op het grasland terecht – de andere helft wordt gebruikt in de groente- en akkerbouw. Zo put het grasland stukje bij beetje uit.


Re:ageer