Student - 31 augustus 2006

Even helemaal man zijn bij Transvaal

Een stuk of tien eerstejaars liggen met ontblote bovenlichamen op tafels in de eetzaal van studentenvereniging SSR-W. Gele gordijnen houden pottenkijkers op afstand terwijl mede-introlopers de vermoeide rugspieren onder handen nemen. ‘Ze zijn op zoek naar knopen. Die zijn er genoeg na vier dagen AID’, vertelt SSR-lid Marjolein.

De dinsdagmiddag van de Algemene Introductie Dagen wordt gevuld met verschillende workshops. De studentenverenigingen nemen de meeste activiteiten voor hun rekening. Zo leert Marjolein de nieuwkomers masseren. ‘Als we tijd over hebben, doen we straks ook nog even de kuiten.’
Gebral vanaf de bar doorbreekt de bijna serene rust in de massagezaal. Omringd door bierdrinkende SSR-leden zitten twee eerstejaars meisjes stilletjes verscholen achter twintig flessen drank. Met een rietje proeven ze voorzichtig van hun zelfgebrouwen cocktail. De fel gekleurde Mexicaanse hoeden op hun hoofd steken schreeuwend af tegen hun bleke gezichten.
Frisse lucht zou hen goed doen. Maar buiten de vereniging hangt een wolk van gekleurd gas. Eerstejaars staan hier met verfspuitbussen hun tweedehands brikken om te toveren in heuse studentenfietsen. Voor de creatievellingen zonder fiets liggen er opblaasbare banken en spuitbussen klaar onder het motto ‘pimp mijn bank’. Ondanks de cocktails en hippe banken is de sfeer timide.
Aan de overkant van de Generaal Foulkesweg is meer activiteit. In de voortuin van studentenvereniging Ceres zekert klimvereniging Ibex een student die een toren bouwt van dertien gele bierkratjes. Eerstejaars landschapsarchitect Corné kijkt wat beteuterd naar de klimmer. ‘Ik heb te grote voeten en pas niet op de kratjes.’
Dan naar binnen, waar ook Ceres lekkere drankjes in cocktailshakers schudt, ondersteund door de huisband. Enkele eerstejaars krijgen dansles in de Jive. Hoewel het drukker is dan bij SSR geldt ook hier dat de workshops geen volle zaal trekken. Het zwembadfeest van gisteravond moet de meesten hebben geveld. Achter een muurtje liggen de restanten: een berg vertrapte plastic bekertjes met een korst van opgedroogd bruin schuim. ‘Ik por er af en toe in’, zegt Cereslid Lennert. ‘Vorig jaar vond iemand een briefje van vijftig euro. En vandaag kwam een meisje haar schoen zoeken.’
In de tuin achter de sociëteit is het wel druk. Ruim twintig jongens lijken zich daar helemaal man te voelen. Transvaal, de Studenten Weerbaarheid van Ceres, laat hen schieten op wijnflessen. De paar meiden die zich hebben opgegeven komen niet aan bod. Wanneer dikke regendruppels vallen en de mannen naar binnen vluchten, zien zij hun kans schoon. Twee blonde meisjes pakken de verlaten geweren en schieten richting de wijnflessen. Dat ook zij missen, ziet of hoort niemand. De cocktailshakers hebben het eindelijk druk. / Laurien Holtjer

Re:ageer