Student - 12 april 2011

Er moet iets gebeuren

Een suïcidale malloot uit Alphen wandelt schietend in paramilitaire kleding door een winkelcentrum. Ik ben vooral bang voor overspannen reacties.

Blogger_YK.jpg
Na de schietpartijen in Columbine werd er massaal gezocht naar een maatschappelijke aanleiding. De daders werden vroeger gepest, dus werden er vlijtig programma's opgezet om pestgedrag te voorkomen. De daders luisterden naar muziek van Marilyn Manson, dus werd de rockster beschuldigd van aanzetten tot moord. In de nrc next stond dat er een profielschets werd gemaakt van mogelijke daders om ze op tijd aan te pakken. In Amerika pasten 2,5 miljoen jongens in het profiel: onder de zestien, wel eens gepest, veel gamen en depressief. Volgens een Leidse criminoloog is er maar weinig aan te doen. De daders zijn sociaal geïsoleerd en kunnen de realiteit van hun plannen niet toetsen en niemand zegt dat er een steekje bij ze los zit. Toch verwacht ik dat beleidsmakers vinden dat ze 'iets moeten doen.' Om hun geweten te sussen of zieltjes van bange Nederlanders te winnen, dat weet ik niet, maar er gaan klappen vallen om het gevoel van veiligheid en controle te herstellen.
De schietclubs zijn waarschijnlijk als eerste aan de beurt. Want als er geen wapens zijn, vallen er geen doden, zo is de redenering. Een oud-huisgenoot van me is lid bij de Wageningse schietvereniging. Hij nam me een keer mee. Alles wordt netjes geregistreerd en er zijn strikte regels voor sportschieten. Je houdt een hand in de zak en met de ander schiet je. Nooit meer dan zeven kogels in je magazijn en een ouder lid houdt in de gaten dat je alleen naar voren richt. Er zijn geen machinegeweren. Ik mocht niet meedoen, zelfs niet met lucht, want ik had geen veiligheidscursus gedaan. Zelf schiet ik wel eens met mijn knikbuks op paaltjes (*ping!*) en kaartjes met een roos erop.
De grootste ondervereniging van Ceres gaat regelmatig schieten met het leger met automatische wapens. Het wordt gezien als supermooi en mannelijk maar ongevaarlijk tijdverdrijf. Als ze met een vette grijns terugkomen van zo'n dag met het leger kan ik me niet voorstellen dat ze hun kunsten in de praktijk brengen. En als iemand dat zou willen, dan gebeurt dat toch wel. Als je geen toekomst meer ziet zoals Tristan kunnen restricties je toch niet tegenhouden om zoveel mogelijk schade aan te richten voor je gaat.

Re:ageer