Student - 8 oktober 2015

'Er is geen andere weg naar vrede'

tekst:
Roelof Kleis
1

Julian Cortes, Colombiaans politiek vluchteling en masterstudent aan Wageningen UR, was afgelopen maand in Havana om FARC-leden te
interviewen. Resource sprak met hem.

Julain Cortes viel met zijn neus in de boter. Tijdens zijn aanwezigheid bereikten de onderhandelaars overeenstemming over een voorlopig vredesakkoord. Na bijna zestig jaar lijkt het einde in zicht van de burgeroorlog in Colombia.

Waarvoor was jij in Havana?
‘Ik heb zeven rebellen geïnterviewd die deel uitmaken van het onderhandelingsteam van de FARC in Havana. Ik doe mijn thesis bij de leerstoelgroep Sociologie van Ontwikkeling en Verandering voor de master Development & Rural Innovation. Mijn onderzoek gaat over ontwikkelingswerk dat de FARC doen in rurale gebieden. De FARC doen veel gemeenschapswerk in de gebieden die zij controleren. Ze hebben eigen wetgeving en regulering, doen gezondheidscampagnes en ondersteunen de vorming van een soort community action groups. Dat is de goede kant van de guerilla. Die kant van de FARC wil ik in beeld brengen.’

Sympathiseer jij met de FARC?
‘Ik vind dat de FARC interessant werk hebben gedaan in de rurale gemeenschappen. Ze hebben interessante politieke ideeën om de democratie in Colombia en de situatie op het platteland te verbeteren. Natuurlijk hebben ze vanwege de oorlog ook gewelddadigheden gepleegd. Daarom moeten we die oorlog stoppen. Maar veel Colombianen sympathiseren met de principes van de guerilla. Het probleem in Colombia is dat als je het met sommige ideeën van de guerilla eens bent, je wordt gezien als een lid van de FARC. Maar ik ben geen FARC, ik ben een pacifist.’

Wil jij het beeld van de FARC bijstellen?
‘Nee, ik wil het verhaal vertellen dat niet wordt verteld door de massamedia. De guerilla wordt afgeschilderd als het kwaad. Maar dat is niet de werkelijkheid, zoals ik die zelf heb meegemaakt toen ik in sommige boerengemeenschappen werkte in FARC-gebied. De guerilla wordt verantwoordelijk gehouden voor alle problemen in Colombia. Maar dat is niet waar. In Colombia sterven jaarlijks meer mensen door honger en ondervoeding dan door de guerilla. Maar dat weten mensen in Colombia en in het buitenland niet.’ 

In Colombia sterven jaarlijks meer mensen door honger en ondervoeding dan door de guerilla
Julian Cortes

Jij ben een politiek vluchteling. Waarom heb jij jouw land verlaten?
‘Ik was een studentenleider op de National University van Colombia in Bogota. Na mijn afstuderen heb ik gewerkt met boerenbewegingen in territoria van de guerilla. Daarna was ik docent op de universiteit in Bogota. Op een gegeven moment werd ik ervan  beschuldigd dat ik bij de guerilla was en een plan beraamde om de toenmalige president Uribe te vermoorden. Dat was een grote leugen. Ik heb daarvoor drie jaar in de gevangenis gezeten. Ik was een ‘false positive’, zoals mensenrechtenorganisaties dat noemen. Zo gaat dat in Colombia. Er zijn op dit moment ongeveer 10.000 politieke gevangenen in Colombia. Daarvan zijn er maar 1300 van de FARC, de rest is student, boer, academicus of intellectueel. Toen ik vrij kwam, dreigden de paramilitairen mij te vermoorden en was ik gedwongen mijn land te verlaten. Ik
heb politiek asiel aangevraagd in België. Daar woon ik, maar vanwege mijn studie ben ik het afgelopen jaar vooral in Wageningen geweest.’

De doorbraak in de onderhandelingen was de overeenstemming over de berechting van misdaden die tijdens de burgeroorlog zijn gepleegd. Wat vind jij van de uitkomst?
‘Met deze overeenkomst accepteert de regering de politieke status van de guerilla. De guerilla wordt dus niet langer gezien als een terroristische groepering. Dat is heel belangrijk. De berechting van misdaden geldt voor alle actoren in het conflict. Dat is heel interessant, want
schendingen van de mensenrechten vinden ook plaats door het Colombiaanse leger en de paramilitaire groepen en niet alleen door de guerilla. Met de ondertekening accepteert de regering die verantwoordelijkheid.’

Afgesproken is dat niemand de gevangenis in gaat. Misdaden worden vergolden met werkstraf. Is dat acceptabel voor de slachtoffers, aan welke zijde dan ook?
‘Dat is een probleem. Wij Colombianen hebben een lange geschiedenis van geweld. De vredesovereenkomst is de enige manier om die te beëindigen. Er is geen andere weg naar vrede. Ik ben zelf slachtoffer. Ik ben vervolgd, heb vastgezeten en moest mijn land verlaten. Ik heb veel verloren, maar ik heb het overleefd. Beide zijden zullen de situatie moeten accepteren en een begin maken met verzoening. En die verzoening geldt niet alleen de slachtoffers. De polarisatie in Colombia is groot. Colombianen zullen moeten leren dat er verschillende meningen zijn en dat we die niet met wapens moeten verdedigen.’

Re:acties 1

  • Rob Hageraats

    Mooi geschreven , en moet maar een keer bekend gemaakt worden wie de echte misdadigers zijn , .....zeker niet de farc, hebben voor het volk veel goeds gedaan, maar worden inderdaad afgeschilderd als terreur groep. Ik ben niet voor geweld, maar alle andere partijen (lees regeringen) doen hier nog altijd een schepje bovenop, deze regeringen zijn zelf de grote terroristische groeperingen. Als je niet in de pas loopt bij dit soort regeringen ben je al snel een terrorist en, als ze niets kunnen vinden verzinnen ze wel wat, te walgelijk voor woorden. Van mij uit ook voor Tanja succes in de toekomst, en ga zo door.

    Reageer

Re:acties 7

  • Elske

    Good luck with the fundraising project. I hope it can help the country move forward to finally live together in peace. I donated a tree

    https://www.indiegogo.com/projects/peace-co-ops-solidarity-economy-in-colombia?fbclid=IwAR0AaUk6kbM8XkvHxd8yXVBJ0WKotIHAsxMEir-408dnpCDibT5A1fM2cPc#/

  • Oscar Iturriaga

    Julián is a professional liar. He claims in this interview that he is "a pacifist" and "not a FARC member". Nobody asked him the question if he was a FARC member or not. He had no need to lie, but he deliberately lied. Then, after the peace process is signed up, he appears as a militant of the FARC since 2006. Check what he says: https://www.indiegogo.com/projects/peace-co-ops-solidarity-economy-in-colombia?fbclid=IwAR0AaUk6kbM8XkvHxd8yXVBJ0WKotIHAsxMEir-408dnpCDibT5A1fM2cPc#/#

    Of course the FARC are angels in his world! He was in their payroll all along as a paid activist! If so much people agree with them, why they only managed to get 50,000 votes in a country of 50 million!? Julián will have a tough time trying to explain this. But he is such a shameless liar I doubt he is bothered.

    My question is: how can a professional liar be trustworthy in his research? If you are proven as someone who deliberately lied, how should I trust or believe anything else he says? What is the limit between academic seudo-work and just trying to push your own political agenda in a different scenario? How can an academic institution provide a platform for someone who is just trying to use the space to do his own agenda and tries to benefit personally from it?

  • Nikolas

    It is possible to clean the farc's image through some experiences of 'rural development' and 'good values' shared with the communities? I mean, in front of all the proves of corruption within it, and crimes commited against innocent people the last 30 years? Yes, government and paramilitaries did that too, but I think the argument of: "they do the same and more, so we can do that and more!", is a bit terrorific and simple.

  • Leonardo

    I do not agree with must of the statements from Julian. First, there is NOT A LOT of Colombians sympathize with the guerilla’s principles. What principles? kidnapping, drugs traffic, killing innocent people inside a church? putting bombs in electric towers?. Second What is guerrillas rural development? Is possible to provide any democracy improvement, improve conditions in the countryside, provide laws and regulation, run health campaigns and support the creation of community action groups? WHEN YOUR CARRY AN AK-47 IN YOUR HANDS AND YOUR FINGER IS PULLING THE TRIGGER...
    I fully disagree with Che....
    i think is better to have an objective discussion on what will be the key points on the peace agreement.

  • Paola Chaves

    I really invite Resource to open a space in the next edition where the issue can be discussed deeply. The Peace talks are necessary for moving on, work in the future of Colombian people and addressing the structural problems that fuel the war. However, it is also necessary that there is a strong and critical reflection about what is the cost of violence in achieving such beautiful dreams. As a Colombian, I do support the peace negotiations, because I am tired of the war. As an expert of communication, I have seen that the media in Colombia have played an active role in polarizing the discussion. As a PhD researcher from Wageningen, in the last three years I have been studying systematically the Non-violent responses to conflict in Colombia, analyzing the case of the Indigenous people in north Cauca, one of the regions more afflicted by conflict in the country. This gave me this perspective of how important is to understand that we cannot ignore the past, even if the past is bitter. The position of Julian is not new, but it is a selective reading of history and one which fudges the issue of violence from the guerrillas. If Colombian people want to achieve a sustainable peace, we need to stop watching the past from one single point of view and accept the good, the bad, and the ugly contributions of each actor, including the government, the guerrillas and the industry. Beyond that, we also need to listen and give a place to the victims, the social leaders and all the population that do not use guns and struggle every day for improving their lives and the country, these last group has been the most ignored and the most affected.

  • Jose Lozano

    I do agree with Julian on a couple of his statements i.e. a peace settlement is the only way to end violence in Colombia and differences of opinion should not be defended with weapons. However, I strongly disagree with his view that the positive side of the guerrillas is that they “do a lot of community work in the areas they control. They provide laws and regulation, run health campaigns and support the creation of community groups”. In that sense one could argue then that all actors of the Colombian conflict have also contributed positively on the regions they occupy in the country. Is it not the case that drug dealers or paramilitary groups of Colombia also create laws, regulation and support the creation of community groups? Laws, regulations and health should better be thought and provided by experts on each one of these fields and not by individuals or organizations that acquire power through the brute force of weapons.

    • Julian

      Dear Jose, this is part of the discussion. In fact these interventions on rural communities could reveal that they have been doing more than a simple war and use of the weapons as the mass media have been telling us. This is a proof that they have occupying the paper of the state in some areas. But is not only the traditional functions of the state, it is also the influence on the communities of their values, their culture and the way they understand and interpret the reality. This is part of what we want to discuss in a next event about the Colombian conflict entitled "Rural development, peace talks and peace building" to be realized at Wageningen University in the last week of November.

  • Che

    Interesting view, interesting story. It's exactly Guevara's vision on the necessity and benefits of guerrilla. Good luck to Julian!


Re:ageer