Student - 6 april 2010

‘Er hangt echte kunst en poëzie aan de muur’

‘Sharing the silence’ en ‘Colourful Life’ zijn de namen van enkele gedichten die elf internationale studenten van Van Hall Larenstein hebben gemaakt. Ze ontwierpen een poëzieroute, die straks de muren siert bij een UNESCO-vergadering.

‘Doop je kwast in de verf, ontspan en schilder op het papier voor je. Volg mijn contouren.' Ongeveer dertig internationale studenten volgen met een denkbeeldige kwast het silhouet van medestudent Charles Kwame Sackey. Enkele studenten vallen op door hun kleurrijke Afrikaanse of statige Afghaanse kleding.
‘It can be felt. Repeat after me', zegt Sackey. ‘It can be felt', echoot het publiek. ‘Not touched,' vult Sackey aan. ‘It can be felt, not touched', klinkt het uit dertig kelen. Bij deze is de gelijknamige poëzieroute geopend, onderaan de trap in het Wageningse Forum op donderdag 1 april. Op elf grote posters staan zelfgemaakte gedichten in combinatie met zelfgemaakte schilderijen.
Musea
Elf masterstudenten van Van Hall Larenstein in Wageningen, die de cursus Training Rural Extension and Transformation (TREAT) volgen, werkten drie weken lang in een creatieve snelkookpan samen. Allemaal zijn ze werkzaam in de plattelandsontwikkeling in Afrika of Azië. Maar nu volgen ze in Nederland de eenjarige professional master Management of Development.
‘De ouderwetse modellen voor landbouwvoorlichting zijn een gepasseerd station', vertelt Loes Witteveen, docent en coördinator van TREAT. ‘De studenten zijn vaak betrokken bij conflictsituaties en moeten ingewikkelde processen begeleiden. Daarvoor moeten ze op andere manieren leren denken.'
De studenten kregen theoriën over communicatie, doelgroepen, media en semiotiek. Ook bezochten ze kunstmusea als het Kröller Möller. Witteveen: ‘Voor sommigen was het echt nieuw en nu hangt er echte poëzie en kunst aan de muur. Ze waren zelf verbaasd dat ze het in zich hadden. Dat je groter kunt worden, als je anders wordt aangesproken.'
Plaatjes
Studente Thembi Ngotho had nog nooit een schilderskwast vastgehouden. Ze is trainer bij een landbouwonderzoeksraad in Zuid-Afrika. ‘Normaliter ben ik me erg bewust van wat ik doe en zeg en hoe dat overkomt. Deze ervaring heeft me geleerd om los te laten en te vertrouwen op de uitkomsten', aldus Ngotho, die een gedicht maakte met de naam All shapes and sizes.
De cursus leverde ook nieuwe inzichten op voor haar werk. ‘Vroeger ging ik uit van het verhaal dat ik wilde vertellen, maar het gaat erom dat de boeren er iets aan hebben. De boeren die we trainen, zijn vaak analfabeet. We zeggen dat hun kinderen dingen voor ze moeten lezen en opschrijven. Dat kan het zelfvertrouwen van een volwassene aantasten. Ik had daar nooit bij stilgestaan.'
Nu wil Ngotho materiaal ontwikkelen met plaatjes. Zo kunnen de boeren met eenvoudige methoden zelf dingen registreren. Zonder de hulp van hun kinderen.
Ook Zoundji Coovi Gerard, onderzoeksassistent in de landbouw in Benin, is enthousiast. ‘Je gevoelens uitdrukken is erg belangrijk. Een nieuwe wereld heeft zichzelf geopend.' Zijn gedicht heet My painting is no art.
Loes Witteveen heeft ervoor gezorgd dat de gedichtenroute It can be felt not touched de komende maanden te zien is bij onder meer een UNESCO-vergadering in Genève en een bijeenkomst van de International Association for Media and Communication Research in Portugal.

Re:ageer