Student - 21 mei 2015

‘Een medaille op het EK moet kunnen’

tekst:
Karst Oosterhuis

Judoka en studente Food Technology Evelien Donkers heeft dit jaar een beurs gekregen van het Fonds Niels Smith. Ze hoort bij de subtop van judoënd Nederland. De beurs bestaat uit een bedrag van 1000 euro en is bedoeld om in Wageningen studerende topsporters een steuntje in de rug te geven.

Dat is vast mooi meegenomen.
Absoluut. Om betaald te krijgen voor judo moet je echt heel goed zijn – kaliber Henk Grol of Edith Bosch. De rest moet je zelf opbrengen. Ik heb gelijk nieuwe sportschoenen gekocht en aan het einde van het jaar volgen nog wat nieuwe pakken. Omdat ik meedoe in de Duitse Bundesliga reis ik regelmatig en heen en weer naar Duitsland, wat niet echt goedkoop is. Daar kan ik het dus ook goed voor gebruiken.

Hoe combineer je topsport met studeren?
Toen ik nog diëtiek studeerde aan de hogeschool in Nijmegen judode ik dertig uur per week. Twee keer per week trainde ik met het nationale team in Nieuwegein, wat me elke keer vier uur aan reizen kostte. Aan mijn studie spendeerde ik misschien tien uur per week. Ik haalde lage cijfers, maar het was te doen. Met mijn master hier in Wageningen is het moeilijker te combineren. Sinds oktober ben ik dan ook gestopt met het nationale team. Ik dacht: óf ik ga het allebei half doen en allebei niet halen, óf ik stop met één ding. Een paar weken lang heb ik toen niet gejudood, maar omdat ik het toch te leuk vind, heb ik het weer opgepakt. Nu train ik tussen de vijftien en twintig uur per week. Colleges mis ik nooit, tenzij ik in het buitenland zit. Mijn docenten en medestudenten zijn niet echt op de hoogte van wat ik doe. Omdat ik vrij gespierd ben, denken ze misschien: “zij doet wel iets aan sport”. Ik wil ook niet Evelien de judoka zijn, maar gewoon een student. Je hoeft me niet anders te behandelen.

Hoe lang speelt judo al zo’n belangrijke rol in je leven?
Eigenlijk ben ik een beetje een laatbloeier. Ik ben begonnen met judoën toen ik 7 was, maar pas op 18-jarige leeftijd won ik mijn eerste medaille op het NK. Ik werd derde. Kort daarna begon ik met trainen in Nijmegen, en vanaf dat moment ging het steeds beter. Daarvoor had niemand veel verwachtingen van me. Dat bleek ook na een trainingsreis naar Japan, de bakermat van judo. Een aantal van de Nederlandse toppers gingen daar naartoe. Dat leek me wel wat, dus ik belde de manager, en mocht ook mee. Later hoorde ik dat iedereen toen dacht: “Waarom mag zij nou mee? Ze is helemaal niet goed.” Maar een paar maanden daarna won ik al mijn grote toernooien.

Wat staat er nu in de planning?
Dit jaar wil ik ongeslagen blijven in de Bundesliga – tot nu toe is dat gelukt. Een medaille pakken op het EK moet ook kunnen. Als m’n studie het toelaat, doe ik mee aan het NK, maar ik ga niet alles meer laten vallen voor het judoën. Het rare is dat m’n prestaties door die benadering beter zijn geworden. Tegenwoordig sport ik alleen wanneer ik dat wil en ga ik nooit meer met tegenzin naar een training. En hoewel de prestatiedruk is verdwenen, sport ik toch nog bijna elke dag. Volgend jaar moet ik mijn thesis en stage zien te combineren met het sporten. Hoe ik dat ga doen weet ik nog niet, maar ik vind zeker een manier.


25_Sven Menschel-.jpg

Al vier seizoenen is Evelien tot op heden ongeslagen bij de Duitse Bundesliga. Ze heeft ook de volgende overwinningen op haar naam staan:

  • 2014 1e bij Barcelona International Tournament
  • 2013 3e bij EK voor studenten in Coimbra, Portugal
  • 2013 3e bij Europacup inTampere, Finland
  • 2011 3e bij NK in Rotterdam
  • 2010 3e bij NK voor junioren in Nijmegen




Re:ageer