Student - 27 november 2008

E-FACTOR: NIETS GAAT ZOALS GEPLAND

Niek Hietberg, vijfdejaars Internationaal land- en waterbeheer, vertrok begin juli naar El Limonal. Hij combineert er een stage met een eigen onderzoek, en leert geleidelijk aan accepteren dat de dagen in Ecuador nooit verlopen zoals je verwacht.

nieuws_2672.jpg
nieuws_2672.jpg

Foto: .

‘Ik woon bij een Belgisch-Ecuadoraans stel: Piet en Olda. Ze wonen op een boerderij net buiten het dorp. Er komen hier heel veel vrijwilligers voor herbebossingprojecten. Voor hen is een cabaño gebouwd waar ik ook in woon. Olda zorgt voor alles wat de vrijwilligers wensen en we genieten dus van een all-inclusive verblijf.
Zodra ik de deur uitga, sta ik in mijn projectgebied. Vooral met de lokale boeren heb ik veel contact, in het Spaans. Soms met gebreken, maar ik kan wel vragen wat ik wil.
Voor mijn stage help ik met het schrijven van een managementplan voor drie waterwingebieden en breng ik die gebieden in kaart. Drie dorpen krijgen water uit verschillende valleitjes, maar de organisatie is chaotisch, en dat zorgt voor problemen. Daarover moet veel overleg plaatsvinden met de boeren en de dorpelingen. Boeren moeten aanpassingen doen ten gunste van de waterkwaliteit. En de dorpelingen moeten aangeven wat zij van de oplossingen vinden. In mijn eigen onderzoek probeer ik te achterhalen wat de onderliggende oorzaak is van de huidige situatie in het gebied.
Op het platteland leeft het overgrote deel van de bevolking in armoede. Uitgaansgelegenheden zijn er niet, en als ze er waren, dan hebben de mensen er de tijd niet voor. De gemiddelde boer slaapt om negen uur en is tegen half zes in de ochtend weer aan het werk. Maar als Wageninger vermaak ik me prima met de vrijwilligers, een biertje, een gitaar en de tropische geluiden van Ecuador. Vrije tijd vul ik met surfen aan de kust, walvissen spotten en bergen beklimmen.
Dit is alleen niet altijd ongevaarlijk. Tijdens een tocht ben ik eens ontzettend verdwaald in de mist. Mijn richtingsgevoel was verdwenen en toen een steen over een randje vooruitrolde en ik die niet neer hoorde vallen, vond ik dat echt niet tof meer. Ik ben snel teruggeklommen naar de top en na een lang uur vond ik het pad terug.
Al met al vermaak ik me hier prima. Vooral de busritten zijn memorabel. Je zit als sardientjes in een blik, met de kippen van de buurvrouw op schoot, luisterend naar oorverdovende muziek of kijkend naar de allerslechtste films. En aan de factor Ecuadoriana ben ik inmiddels gewend. Houd altijd rekening met de E-factor: je bent in Ecuador en niets zal gaan zoals gepland.
Mijn project is nu vrijwel afgelopen, en aan het eind van dit jaar kom ik terug naar Wageningen. Maar nu ga ik nog eerst vakantie vieren in Ecuador en
Peru!’

Re:ageer