Wetenschap - 1 januari 1970

Duurzame landbouw

Duurzame landbouw

Duurzame landbouw

Column

Als kersvers columnist van het Wb jeuken mij natuurlijk de handen om me eens krachtig te bemoeien met die hele herstructurering van het WUR. Niet mijn eventuele natuurlijke bescheidenheid maar puur pragmatisme weerhouden mij ervan. Het is me nog niet helemaal duidelijk wat er precies staat te gebeuren en ik hoop nu alleen maar dat ik de tijd krijg om mij er echt in te verdiepen voor het te laat is. Ik heb echter wel zin om alvast wat alternatieve onderzoeksaansturing te bedrijven

De zaak is deze. Zoals zo velen gaat het lot der bossen van de wereld mij zeer ter harte en het liefst zou ik natuurlijk in oon keer een actieplan, liefst met wat speerpuntacties en wat dies meer zij voor de bossen bedenken waardoor al die bossen in oon klap gered kunnen worden. Daarna flink de publiciteit zoeken en vervolgens mij afvragen waarom niemand doet wat ik nog zo gezegd heb dat ze zouden moeten doen

Maar ja, zo werkt dat niet. Dat het kappen van de bossen voor de handel in hout de allergrootste en enige boosdoener is, wil er bij mij in ieder geval niet in. Wat wel de grootste oorzaak is durf ik niet met zekerheid te stellen. Eon van de belangrijkste is ongetwijfeld het beleid van regeringen dat ongebreidelde kap om wat voor reden dan ook stimuleert. Zonder meer ook een heel belangrijke oorzaak is het gevolg van de toenemende bevolkingsdruk en de daarmee groeiende behoefte aan landbouwgrond. Honger doet bomen sneven. En daarmee ben ik gekomen bij wat ik wil zeggen, het punt dat ik wil scoren als het ware

Dames en heren onderzoekers, van mij mag u onderzoeken wat u wilt. Ik denk dat in een vrij en beschaafd land het van het grootste belang is dat de wetenschap ruimschoots de kans krijgt om haar gang te gaan, zonder gehinderd te worden door opdrachtgevers en zoveelste geldstromen. Je weet vantevoren niet wat onderzoek zal opleveren en die vrijheid is een groot goed. (Ik heb de indruk tegenwoordig ook een schaars goed, maar dit terzijde.) Het belang van kluit voor kerstbomen in een duurzame samenleving, het effect van ernstige flatulentie op de ozonlaag en daarmee de klimaathuishouding van deze aarde, de relatie tussen het drinken van biologisch-dynamische rode wijn en het voorkomen (klemtoon op de derde o) van onnodig geweld in de plattelandssamenleving van Opper-Moldaviƫ, u onderzoekt het maar. Als u het goed doet, kan het altijd nieuwe kennis opleveren en daar gaat het om

Maar ik smeek u niet alloon te onderzoeken om het onderzoeken. Er is de realiteit van het overheidsbeleid, er is de politieke realiteit van alledag en er is zoiets als het gezond verstand. Daarom begrijp ik niet waarom er zo weinig onderzoek wordt gedaan naar het ontwikkelen van duurzame landbouwsystemen in de tropen. Met name daar waar het tropisch regenwoud de laatste uitwijkmogelijkheid is voor de plaatselijke boeren. De grootste bedreiging van het tropische regenwoud ligt niet in maar buiten het bos. Dat durf ik nu toch wel met enige stelligheid te verkondigen. Misschien komt er uit zulk onderzoek naar voren dat het niet kan, ik bedoel duurzame landbouw op voormalige tropische bosgronden. Maar dan weten we dat tenminste

Zulk onderzoek past natuurlijk niet in het beleid om minder aandacht aan de tropen te besteden. Maar wel in het beleid om meer aandacht aan voedsel en milieu te besteden

Als ik mij vergis, zegt u het mij dan. Dan ben ik verheugd en nederig, maar voeg er wel aan toe dat u er dan verdomme wel 's wat meer ruchtbaarheid aan had mogen geven

Re:ageer