Student - 6 maart 2008

Druk in het koppie

1947_nieuws.jpg
Ik maak me zorgen om de geestelijke gezondheid van studenten. Ze hebben het allemaal zo druk. Eigenlijk zijn bijna al mijn studievrienden al wel eens overspannen geweest. Ellendig zitten ze dan op de trap van de Lebo (Leeuwenborch) hun tranen te bedwingen.
Ik vermoed dat die drukte een beetje tussen de oren zit. Lebo’s verlenen hun identiteit eraan. Het is namelijk bijzonder gewenst om een ‘actieve student’ te zijn. Je wordt bij ons flink gedigged als je iedereen in de kantine bij naam kent. Nog cooler ben je als je ook docenten kan aanspreken met: Joooo, hoe gaat het met je onderzoek?
Ik besluit een steekproef te doen in Albert Heijn, om te checken of mijn theorie klopt. Op dinsdagavond om kwart over zes loop ik door de klapdeurtjes de groenteafdeling binnen. Over dit tijdstip heb ik nagedacht. Als studenten echt zo druk zijn, hebben ze natuurlijk geen tijd om ’s middags alvast boodschappen te doen. Dat moet snel tussen je college en je vergadering van de actiegroep voor het behoud van de commissie ter ondersteuning van VDDSW (Vereniging Der Drukke Studenten in Wageningen) door gebeuren.
Alles in de wok, een slok bier om je prakkie weg te spoelen, en dan hoppa naar de secretaris in Hoevestein, terwijl je daarna nog naar de ALV moet van ACVBOJ (AdemhaalCursus Voor Bijna Overspannen Jongvolwassenen) op de Marijkeweg. Daar ben je eigenlijk tegen je zin in voorzitter van geworden, omdat je voorgangster opeens haar inwendige adem vond en per direct naar Azië is vertrokken. Maar het is nuttig werk en het staat goed op je cv, dus kan die extra vergadering per week er nog wel bij. Je moet natuurlijk wel zorgen dat je voor de rest van je leven ook nog genoeg kansen tot drukzijn creëert.
Enfin, kwart over zes in de Appie dus. Al bij de receptenkaartjes zie ik mijn eerste deelnemer. Ik weet dat hij in een vereniging met uiterst kritische mensen zit. Regelmatig kom ik hem tegen als hij met wallen onder zijn ogen het Forum in- en uitrent. Hij staart met zorgelijke blik naar de kaartjes. Ik: Hói! Hoe issie? Hij: Ja, prima! Zeg, weet jij of er gluten in pannenkoeken zitten? Ik moet voor mijn commissie koken, maar de penningmeester heeft een allergie. Ik: Tja, dat weet ik niet, ik kan mijn zus wel even bellen. Hij: Hmmm nee, laat maar, ik heb een beetje haast, ik ben nogal druk nu. Há, bingo!
Na een uurtje heb ik negen bekenden gesproken. Alle negen gebruikten ze minstens één keer het woord ‘druk’. Schrikbarend, niet?
Zullen jullie, drukke studentjes, iets aan dit onderzoek hebben? Schud ik jullie nu wakker? Waarschijnlijk niet. Maar dat geeft niet. Ik zet deze maatschappelijke werkervaring gewoon op mijn cv. Deze column trouwens ook.

Re:ageer