Wetenschap - 1 januari 1970

Droefdieren

Droefdieren

Droefdieren


Kees de bok, het beroemdste huisdier van studentencomplex Droevendaal, is
deze week overleden. ,,We zijn nu allemaal heel verdrietig. Kees was al
zo’n tien jaar op Droef!’’, laat bewoonster Eelke Jongejans weten. De
oorspronkelijke eigenaar van Kees is allang vertrokken. Kees heeft nog een
tijdje dienst gedaan als dekbok, want die zijn er maar weinig, vertelt
bewoner Judith. Wat nazaten van Kees staan aan de overkant van de vijver.
Meer nazaten komen er niet. ,,Kees stonk zo, dat hij vorig jaar is
gecastreerd.’’ Judith laat het hok zien, waar een AH winkelwagen fungeert
als hooiruif. Kees was dol op sinaasappelschillen. Een andere tic was zijn
voorliefde voor auto’s. Eens per jaar brak hij los en beukte hij er met
zijn kop tegenaan. Het studentencomplex aan de rand van de bebouwde kom van
Wageningen heeft in de loop der jaren een naam opgebouwd als verblijfplaats
van dieren van verschillend pluimage. Het is een groot geluk dat het
complex nog net buiten de grenzen van het recent ingestelde ‘pluimveevrije
buffergebied’ ligt.
,,Karel komt uit de stad, en hij is hier een beetje verknipt geraakt’’,
verzucht Cees, student Landschapsinrichting, over de Jack Russell Terrier
‘die breder is dan lang en eigenlijk een soort biggetje is’. ,,Hij is van
Madeleen, maar die zit in Zuid-Afrika dus proberen wij voor hem te zorgen.
Ach, hij gaat vanzelf wel piepen.’’, zegt Cees geruststellend als hij een
cactus aan het verplanten is. ,,Kan je ook Japanse zeealgen tot dieren
rekenen? Natalia gooit daar water op en dan drinkt ze daar dagelijks een
liter water van. Is heel gezond.’’ Natuurlijk wil Cees ook nog wel even
laten zien wat zich toch onder die mysterieuze zeilen bevindt die je bij
alle barakken van Droevendaal ziet. Vanuit een watergangetje kijken twee
wilde eenden toe. De zeilen blijken kippen te verbergen in ren en hok,
veilig ingepakt tegen vogelpest. Een paar barakken verderop maakt ir Inge
Dijkslag haar huiswerk voor de kunstacademie met wat helpers. ,,Van onze
hoede kippen hebben we laatst de oude haan en een zoon geslacht, dat was
echt heel lekker.’’ Doorgaans is Inge net als een aantal van haar
huisgenoten vegetarisch. ,,Maar ja, zij slachten elkaar af, en dan is het
meest logische dat je ze opeet.’’ Slachtleermeester Bas komt net aanlopen.
Hij heeft tijdens zijn stage in Afrika gezien hoe je dat doet, een kip
slachten. ,,Bastiaan en Paul hebben het gedaan hoor, ik kon het niet.’’ Wel
wil hij even uitbeelden hoe je dat nou doet. ,,Borst naar de grond toe
leggen, tak boven de kop.’’ De oude haan kwam op de barbecue terecht en de
ander binnen in de oven. Inge: ,,Zelfs de vegetariërs gaan overstag.’’
Voltijds burgemeester Manon zit voor de algemene barak met wat menselijke
onderdanen aan een kaartspel. Opkomen voor de belangen en wat gezelligheid
in de brouwerij brengen is haar taak. Ook kent ze de roddels. ,,Een
loslopend mannetjeskonijn van 101 heeft het vrouwtje van 95 gepakt, en zij
heeft vervolgens geworpen op 89 in ’t kippenhok.’’ De konijnen graven wat
af. Eelke Jongejans, barak 166 en AIO bij natuurbeheer en plantenecologie,
weet er alles van. ,,Sinds oktober 1995 tel ik al de beesten. In oktober
2002 werden er 863 dieren opgegeven: 11684 kilogram huisdier. En hele
bijzondere huisdieren ook, zoals 20 kreeften. Ook noteer ik de namen en of
de katten ‘geholpen’ zijn. De dynamiek kun je zo prima overzien, zoals in
de periode van de sloop en nieuwbouw van Droef. Al zit er minder beweging
in de dierenpopulatie dan bij de bewoners.’’
De Chinese hangbuikzwijnen doen een rondje met enkele bewoners van 53. De
zwijntjes zijn er al een jaar of 8. Het ene zwijn heet Rosco, en de andere
Bo&Luc. ,,Ja, twee namen, vernoemd naar de helden van The Dukes.’’
Huisgenoot Jonathan loopt naar de zijkant van de barak, waar zes fretten in
de grote zelfgemaakte ren zitten. Allemaal gesteriliseerd. ,,Want bij
loopsheid moet er dekking plaatsvinden, anders gaan ze letterlijk dood van
verlangen.’’ Ondertussen komt student plantenteelt Sander terug van het
crossen. Vol trots showt hij witte Vlaamse Reus Soppe. De konijnenkop gaat
omhoog, oren naar achteren, ogen dicht, zo laat Soppe zien dat hij van het
aaien geniet. Sander:,,Hij zit graag bij de kippen, maar hij is een
mannetje, en dat leidt tot aanrandpogingen.’’ Soppe kwam met een ander
konijn uit een krat op de Barneveldse kleine huisdierenmarkt. ,,Onze haan
had een hartaanval had gehad, maar de hanen waren nogal troosteloos in
Barneveld. Dus kwamen we terug met konijnen. Onze eigen kat heeft die
andere opgegeten.’’ Naast de aardbeienplantjes zit een ander konijn in een
ren. ,,Die is aan komen lopen, maar het bleek toch geen ventje te zijn,
want toen ik op een morgen wakker werd zag ik toch echt een kleine
konijntje. Bij het uitgraven voor een grotere ren liep er een drie meter
lange gang naar die eik toe. Daar was het nest.’’ Sander wijst een haan aan
in het hok:,,We hadden boodschappen gedaan in Bennekom. Roept een oude
vrouw; ‘Jullie wonen toch op Droef?’ Er zat al een tijdje een versufte
haan, slecht in de veren en die niet meer kon kraaien bij haar in de steeg.
Natuurlijk kon hij bij ons terecht.’’

Esther Tol, Foto Guy Ackermans

Re:ageer