Organisatie - 1 januari 1970

Drinken tegen de tsunami

Roze bloesjes, polo’s en zeiljacks; in Café Carré lijkt half Ceres uitgelopen om naar de eigen band te kijken. Boven het rumoer van de mensenmassa uit klinkt bigbandmuziek. De blaassectie van de Ceresband beweegt synchroon op één lijn en knipt in de vingers. ‘I still got rhythm….’. Enkele hoofden in het publiek knikken mee. Hier en daar zwiept een heup.

Het samenzijn op deze woensdagavond betreft een benefietconcert van vier studentenverenigingen voor de slachtoffers van de tsunami. Bezoekers hebben zojuist aan de deur zes euro voor een passe-partout betaald om naar binnen te kunnen. Hiermee kunnen zij niet alleen de Ceresband zien, maar ook zeven andere studentenbands die kosteloos optreden in verschillende cafés. Burgermeester Pechtold zal de opbrengst van de actie ’s nachts om halftwee bekendmaken.
Borden aan de muur van Carré wijzen erop dat er extra geld naar de slachtoffers van de zeebeving gaat, als mensen Duvel bestellen. ‘Een Duvel = één euro naar 555’. Bas, lid van SSR-W en hangend aan de bar, vindt de actie geweldig. Hij heeft geen moeite met het idee dat hij feest viert met de ellende in Azië als inzet. ‘Uiteindelijk is dit winst voor de mensen daar’, denkt Bas. ‘Bovendien moet iedereen zijn steentje bijdragen en doen waar hij goed in is. In het geval van studenten is dat bier drinken.’
Twintig meter verder klinkt harde dixielandmuziek van de band ‘The able bodied seamen’ vanuit café Tuck. De toeloop van publiek is zo groot dat zich voor de ingang een lange rij mensen heeft gevormd. Binnen vertelt Joran Klingeman, medeorganisator en bestuurslid van KSV Sint Franciscus Xaverius, dat de actie is gaan rollen toen een SSR-lid vermist werd. ‘Samen met SSR hebben we overlegd wat we zouden kunnen doen.’ Het lid kwam uiteindelijk weer terecht, maar de twee verenigingen besloten de actie toch te laten doorgaan, aldus Joran. ‘Ceres en Unitas sloten zich later aan.’
Omdat de tsunami in het kerstreces plaatsvond, duurde het volgens de KSV-bestuurder even voordat de actie van de grond kwam. ‘Er was discussie of we zo laat nog wel een actie moesten doen’, zegt Klingeman. ‘Zeker toen giro 555 aangaf dat er geen nieuwe acties hoefden te worden ondernomen. Maar we hebben toch doorgezet.’ De organisator verwacht met de actie uiteindelijk drieduizend euro binnen te slepen. ‘Dat hangt ervan af of behalve studenten ook de Wageningse bevolking meedoet.’
In café Loburg speelt de Chestnut Bluesband. Licht door de knieën gebogen en met de ogen gesloten brengt de gitarist zijn solo. Wanneer hij even later zijn solo heeft afgesloten gaan de ogen open en applaudisseert het publiek. ‘Plezier maken voor een goed doel is goed’, vindt Bernhard, manager van de Bluesband. ‘We moeten er vooral positief mee bezig zijn. Het leven voor die mensen gaat door en met dit soort acties kunnen ze weer verder.’
Niet iedereen is positief. Claire vindt de actie een beetje mosterd na de maaltijd. Bovendien verbaast ze zich over het feit dat de horeca niet een deel van de omzet op giro 555 stort. ‘Ze zijn alleen blij omdat er zoveel mensen binnen zijn.’ De actie bracht uiteindelijk vijfduizend euro op. / TH

Meer over het benefiet op: www.wageningenhelpt.nl

Re:ageer