Student - 8 maart 2010

Drieëntwintig en raadslid

Peter Veldman stond op de 9e plaats van de D'66. Min of meer verkiesbaar dus. Nu zit hij ineens in de raad. Maar waarom zou je op je 23e voor vier jaar vast willen zitten aan politieke verplichtingen?

 
Volgens Peter zelf zou het allemaal wel meevallen. Het is een baan van 20 uur met een voor een student sappig salaris. Ernaast zou er nog voldoende ruimte zijn voor de studie, ook al is dat eigenlijk een fulltime baan. Froukje Pechtold bedankte door recente ontwikkelingen voor haar zetel, Peter heeft met 78 stemmen een groter draagvlak dan nummer 7 en 8 en de zesde zetel in de gemeenteraad is voor hem.
Mij heeft de politiek nooit zo getrokken. Je kan het nooit echt goed doen en je hebt zelden de meerderheid achter je, behalve met extreem saai beleid. Je moet een leider zijn en risico's nemen. Dat staat in je taakomschrijving - vergelijk dit met een ambtenaar die loyaal en stabiel moet zijn. Maar tegelijkertijd ben je gebonden aan een wirwar van regels die de democratie bewaken. In de praktijk heb je dus betrekkelijk weinig invloed, maar je bent wel degene die ter verantwoording wordt geroepen als het fout gaat. En dat gaat altijd wel in de ogen van iemand. Deze in mijn ogen onevenredige verantwoordelijkheid is misschien de reden dat er al jaren geen student meer in de Wageningse gemeenteraad is geweest.
Mijn kenschets van een D'66-er: hoogopgeleid en bevoorrecht, maar niet boos genoeg en een beetje te braaf om echt rechts of links te zijn. Hier is Peter het niet mee eens als ik het zo noem, hij vindt D'66-ers toekomstgerichte en open personen. Verdomd correct dus, nu al. Ik denk dat Peter veel kan betekenen als brug tussen de studentenpopulatie en de Wageningse gemeente. Voor het eerst maakt de student zelf beleid in plaats van met een paar spandoeken halve bak actie te voeren.

Re:ageer