Organisatie - 11 oktober 2007

Draagvlak

In zijn redactionele commentaar in Resource 5 van 27 september constateert Jan Braakman terecht dat de boer bij zijn bedrijfsuitoefening tegenwoordig gebruik kan maken van een heel scala aan hulpmiddelen zoals de melkrobot. Daardoor is grootschalige melkveehouderij in Nederland mogelijk.
Echter, zijn conclusie dat ondanks deze technische mogelijkheden in Nederland daarvoor het maatschappelijke draagvlak ontbreekt, is voorbarig. Om op langere termijn zonder Europese prijssteun internationaal te kunnen concurreren is grootschalige landbouw in internationaal opererende agroclusters noodzakelijk. In veel regio’s ontwikkelt de landbouw zich ook in die richting. Het romantische beeld van een statisch, ingedut platteland vol knuffelkoeien en pittoreske dorpen moet dan ook worden bijgesteld. De schaalvergroting schrijdt voort en de Nederlandse burger heeft daar doorgaans weinig moeite mee.
Dat neemt niet weg dat hij ook behoefte heeft aan natuur en groene diensten. Het is dan ook zaak in een aantal gebieden de cultuurlandschappen te beschermen en ook ruimte te maken voor natuurontwikkeling. Gezien deze tegenstrijdige eisen aan het rurale gebied is regionale specialisatie onvermijdelijk. De nieuwe ruimtelijke planning zou daarom moeten voorzien in een driedeling: 1. voor landbouw geschikte gebieden; 2. gebieden in de ecologische hoofdstructuur; 3. voor groene diensten geschikte gebieden.
In de gebieden uit de eerste groep staat de landbouw voorop zonder al te veel landschappelijke beperkingen. Grootschalige, mondiaal concurrerende landbouw moet hier mogelijk zijn. De gebieden uit de tweede categorie vallen binnen de Ecologische Hoofdstructuur. Hier hebben natuurorganisaties het voor het zeggen. De derde categorie bestaat uit de zogenoemde nationale landschappen. De regelgeving dient daar strikt te zijn en gericht op het behoud van het landschap. De boeren bieden vooral groene diensten aan zoals onderhoud van het landschap, zorgboerderijen en recreatie.
Het zal duidelijk zijn dat de optimale inrichting van deze gebieden een gecompliceerde zaak is, waarbij alle stakeholders zoveel mogelijk moeten worden betrokken. Met de geschetste indeling van de groene ruimte gebaseerd op regionale specialisatie zou een bijdrage kunnen worden geleverd aan de totstandkoming van een ecologisch en economisch veerkrachtig platteland.

Re:ageer