Student - 18 december 2009

Donderdag 17 december, de Kopenhagen-blues

tekst:
Gastredacteur

Net als Nederland is Kopenhagen bedekt in een dikke sneeuwlaag. De rijen voor de deur van het Bella Center zijn verdwenen, dus de kou dringt niet meer door in de onderhandelaars.

icoon_co2.jpg
Merit van den Berg, masterstudente Climate Studies en medewerker Project Survival.


Slechts 1000 NGO'ers zijn naar binnen gekomen en voor de rest zijn het de wereldleiders en ministers die vooral hun werk moeten doen. En de druk wordt goed opgevoerd met nog niet iets concreet wat morgen ondertekend zou kunnen worden. Aankomende nacht wordt er volledig doorgewerkt en alle hoop is nu gevestigd op Obama. Kan hij nog een positieve wending geven aan de nu nog totaal verdeelde situatie in de onderhandelingen? De senaat in Washington blijkt niet achter hem te staan, dus dat maakt het nog moeilijker.
Triest
De onderhandelingen lijken niet verder te komen en ik weet zelf ook niet goed meer wat te doen. Vandaag kon ik het Bella Center niet betreden en heb me met wat organisatorische dingen bezig gehouden. 's Middags ben ik naar het alternatieve converentiecentrum geweest om nog wat mee te krijgen van de onderhandelingen. Wat ik daar aantrof was een grote zaal met 4 gigantische schermen waar live de speeches werden geprojecteerd. Op de plekken waar zeker wel duizend mensen zouden kunnen zitten, waren maar 10 mensen aanwezig. Ergens in een hoekje zitten er ook een tiental op hun laptop te werken, gebruikmakend van de wifi. Een trieste indruk maakt het, waar is iedereen gebleven? Alle duizenden NGO'ers lijken uit Kopenhagen verdwenen, de energie die ik aan het begin van de week gevoeld heb is totaal niet meer aanwezig.
Hitte
Het gevoel komt overeen met de meldingen over de onderhandelingen. Buiten de conferentiehal lijkt de wereld toch wel wat positiever. De hele stad is zo mooi in de witte laag waarin het bedekt is. En het lijkt zo ironisch dat er gesproken wordt over global warming terwijl mijn voeten ijsklompjes geworden zijn door het slenteren in de stad. Wat betreft de uitkomst van de onderhandelingen, ik weet niet waar het op uitdraait, maar ik heb alle hoop dat er iets goeds komt. Misschien niet nu in Kopenhagen, maar wellicht tijdens de COP16 in het warme Mexico, wanneer we echt de hitte onder onze voeten voelen.
 
 
 

Re:ageer