Wetenschap - 1 januari 1970

Doelstellingen van mestbeleid staan ernstig onder druk

Doelstellingen van mestbeleid staan ernstig onder druk

Doelstellingen van mestbeleid staan ernstig onder druk


Het Haagse gerechtshof heeft het vonnis van de Haagse rechtbankpresident van 23 februari jl. in het kortgeding van de NVV tegen de Staat bekrachtigd. Daarmee blijft het stelsel van varkensrechten voorshands buiten toepassing. In essentie komt de uitspraak van het gerechtshof erop neer dat de sedert 23 februari bestaande situatie voortduurt. Onder meer betekent dit dat de Staat niet beschikt over de in de wet opgenomen instrumenten om het productieplafond voor het aantal varkens op het bedrijf te handhaven

Aan de uitspraak van het hof ligt geen inhoudelijk oordeel ten grondslag over de vraag of de Staat daadwerkelijk schadeplichtig is voor de vervallen productierechten. Die uitspraak van het hof, in de bodemprocedure, wordt niet eerder dan begin 2000 verwacht

Ik huldig het standpunt dat de Staat niet schadeplichtig is. Reeds vanaf 1985 wordt een consequent beleid door de overheid gevoerd dat erop is gericht om de omvang van de veehouderij in overeenstemming te brengen met de milieunormen. In dit licht bezien is de met de Wet herstructurering varkenshouderij (WHV) doorgevoerde beperking van de productieruimte niet zozeer te beschouwen als ontneming van eigendom, maar veeleer als reguleringsinstrument waarmee een overproductie aan varkensmest moet worden voorkomen. Het gaat om een regulering van het gebruik van de bedrijfsmiddelen van de varkenshouder, ten dienste van het milieubelang, en wat dat betreft is er geen onderscheid met andere beperkingen die aan het gebruik van eigendom worden gesteld, bijvoorbeeld via het instrument van de vergunning. De wijze waarop in de WHV aan een en ander invulling is gegeven, is naar mijn stellige overtuiging in overeenstemming met nationale en internationale rechtsbeginselen

Ik zal mij met overtuiging inzetten voor het behoud van een gezonde en duurzame varkenssector voor Nederland die opereert binnen de maatschappelijke randvoorwaarden. Waar de sector zelf onvoldoende bereid of in staat is gebleken zijn verantwoordelijkheid voor de vervulling van de maatschappelijke randvoorwaarden te nemen, kunnen overheidsmaatregelen niet uitblijven. Ik besef daarbij dat deze maatregelen diep kunnen ingrijpen op het niveau van de individuele ondernemer en in een aantal gevallen de voortzetting van het bedrijf zullen belemmeren. Dat is evenwel aanvaardbaar zolang de overheid in haar beleid de sociale dimensie genoegzaam in acht neemt

In het licht van het voorgaande is het belangrijk om te constateren dat de tot op heden door de rechter gewezen vonnissen geen gevolgen hebben voor de wetgeving die moet leiden tot belangrijke verbeteringen op het vlak van dierenwelzijn en diergezondheid. Ook staat de met de WHV ingevoerde varkensheffing niet ter discussie, evenmin als de instrumenten van de Reconstructiewet waarmee vanuit een integrale aanpak de kwaliteit van het platteland en de natuur in de concentratiegebieden moet worden verbeterd

Zorgwekkend uit een oogpunt van milieu is evenwel dat als gevolg van de rechterlijke uitspraken voorshands een belangrijk en effectief instrument uit handen van de overheid is geslagen om een landelijke reductie van de varkensmestproductie te realiseren. In de gegeven omstandigheden is zelfs een landelijke groei van de varkensstapel mogelijk. Alleen de markteconomische situatie, het ruimtelijk ordeningsbeleid en het vereiste van een milieuvergunning staan een ongebreidelde uitbreiding van de varkenshouderij in de weg

In de gegeven situatie komen de doelstellingen van het mestbeleid dan ook ernstig onder druk te staan. De effectieve realisatie van de noodzakelijke reductie van de stikstof- en fosfaatbelasting van het milieu door de Nederlandse landbouw is immers alleen mogelijk indien er, tegelijk met de aanscherping van de normering, evenwicht blijft bestaan tussen de landelijke mestproductie en de aanwendings- en afzetmogelijkheden voor die mest. Zoals in het kader van de Integrale Notitie is berekend en recent onderzoek van het Bureau Van de Bunt bevestigt, moet daartoe de productie van varkensmest in de periode tot 2002 met ten minste 14 miljoen kilogram fosfaat worden verminderd. Als gevolg van de rechterlijke uitspraken komt de tijdige realisatie van deze taakstelling in gevaar

Dit is temeer zorgwekkend aangezien de beperking van de varkensmestproductie tevens een noodzakelijke maatregel is ter realisatie van de doelstellingen van de EG-Nitraatrichtlijn en Nederland door de Commissie van de EG in gebreke is gesteld wegens de niet-nakoming van de verplichtingen van die richtlijn

De als gevolg van de rechterlijke uitspraken ontstane situatie noopt dan ook tot een grondige bezinning op het mest- en herstructureringsbeleid, waarbij ook de kwetsbare situatie waarin Nederland zich in het licht van de EG-Nitraatrichtlijn bevindt een zwaarwegende factor zal moeten zijn. Waar mogelijk moet worden voortgebouwd op de goede beleidsinstrumenten die tezamen met het bedrijfsleven zijn ontwikkeld en waar mogelijk moet rekening worden gehouden met de inspanningen en verworvenheden van het bedrijfsleven van de afgelopen jaren

Ik wil evenwel niet uitsluiten dat er ook aanvullende en vervangende maatregelen moeten worden voorbereid. In dat kader zal ik maatregelen onderzoeken waarin de in Nederland aanwezige mestafzetruimte centraal wordt gesteld als onmiddellijk bepalende factor voor de productieomvang. Wel dient beseft te worden dat eventuele alternatieve maatregelen in termen van doelstellingen zeker niet minder ingrijpend kunnen zijn dan de WHV. Tot slot wil ik benadrukken dat ik een dialoog met de sector essentieel acht om tot een aanvaardbaar en werkbaar herstructureringsbeleid te kunnen komen en om zo spoedig mogelijk een einde te maken aan de onzekerheid en impasse waarvan thans sprake is


V-day

1 Juni 1999: sportdag voor geheel DLO, in het kader van de verzelfstandiging. Om het geheel een pakkende naam te geven: V-day!

Omdat ik geen zin had om te sporten, ging ik als toeschouwer. Maar ja, dan wordt je opeens vrijwillig aangewezen als hulpje van de organisatie. Goed, kan ik me ook nuttig maken

De hulptroepen, medewerkers en ingehuurde uitzendkrachten moesten al 's ochtends vroeg aantreden. Ik mocht op het busje rijden! De hele ochtend dozen, met tassen, cadeautjes en folders, gesjouwd van de Born en de Costerweg naar De Bongerd. Drie tafeltennistafels van De Bongerd naar de Tarthorst. Ondersteuning verleend bij het tassenvullersteam. Tussendoor een broodje kaas, een kop koffie en een sjekkie gesnackt

Toen de eerste gasten arriveerden had ik zoiets: effe rustig op adem komen! Haha! Of ik even wat mensen naar de Tarthorst wilde brengen, die moesten badmintonnen. Net terug op De Bongerd: nog iemand voor de Tarthorst! Kom ik op de Tarthorst, hoor ik dat een aantal mensen geen consumptiebonnen heeft gekregen: effe snel heen en weer voor tassen met inhoud. Ondertussen arriveren de bussen, uit Den Haag, IJmuiden en Lelystad. Verwarring alom bij de tassenuitdelers: effe bijspringen. Daarna iemand van de organisatie ophalen bij de wijngaard

Vervolgens op post gaan staan voor de vijfkilometerloop. Droevendaalse steeg afzetten. De eerste loper is er al snel, even later volgt de rest van het peloton. Nadat de laatste gepasseerd is gauw op de fiets naar de volgende post. Is de eerste loper inmiddels allang gefinisht!

Eenmaal terug op De Bongerd alvast wat rotzooi opruimen en wat vocht aanvullen. Of ik even wat frisbees wil uitdelen? Tuurlijk. Vrolijk frisbeeënd loop ik over het eetplein en zeskampterrein. Daar gaat de portofoon: of ik naar de EHBO-post wil komen. De chauffeur van de IJmuiden-bus moet naar de dokter. Hup met z'n alle in de DLO-ambulance! Jammer, ik mag de megafoon met de sirene niet meenemen. Gelukkig niets ernstigs, maar er moet wel een vervanger komen want de beste man mag niet rijden

Het loopt al tegen zevenen en ik heb maar weinig gezien van alles. Alleen veel zon en een hoop collega's. Napraten lukt nog niet echt want het opruimen begint al. Het deelnemersveld is inmiddels flink geslonken en de nabespreking is in volle gang. Om half negen heb ik het wel gehad: busje schoonmaken en afleveren bij het verhuurbedrijf, naar huis!

De volgende ochtend: of ik mee ging om de dranghekken weer te verzamelen en de tafeltennistafels moesten nog terug naar De Bongerd! Jaja, V-Day: een V(ermoeiende) dag


Muzieksponsoring

In Wb van afgelopen week werd bekend gemaakt dat de Landbouwuniversiteit het HWSO (Het Wagenings Symfonie Orkest) structureel gaat sponsoren. Op zich vinden wij het als muziekliefhebbers erg fijn dat onze universiteit zich inzet voor kunst en cultuur in onze woonplaats. Er zijn echter toch wat kanttekening die wij bij de keuze van sponsoring van het HWSO willen stellen

Het belangrijkste hierin is de verhouding WSKOV/HWSO. Het enige wat de twee orkesten met elkaar gemeen hebben is de dirigent. Het HWSO is een (semi-)professioneel orkest en de WSKOV bestaat uit allemaal (enthousiaste) amateurs. Leden van de WSKOV zijn voor negentig procent afkomstig van de Landbouwuniversiteit: het merendeel als student, met een aantal oud-studenten en medewerkers. In het HWSO heeft slechts een enkeling een directe relatie met de LUW. De WSKOV is dus het orkest/koor van de Landbouwuniversiteit en het is wel erg verwarrend dat een ander orkest nu het logo van Wageningen UR gaat voeren

Sinds een aantal jaren is de relatie tussen de LUW en de WSKOV verstevigd door de speelverplichting van de WSKOV. Afgezien van het feit dat het leuk is voor de WSKOV om zich binnen de universiteit op allerlei gelegenheden te kunnen presenteren, heeft het ook de activiteiten van WSKOV-leden uitgebreid: door de creatie van speelmogelijkheden is er opeens een behoorlijke groep op zeer enthousiaste wijze met kamermuziek bezig gegaan en dat is al een aantal jaren niet echt voorgekomen. De vraag is in hoeverre het aangaan van een structureel sponsorcontract de eigen WSKOV in het vaarwater zal zitten: gaan nu alle leuke schnabbels naar het HWSO (zoals de presentatie van de huisstijl in september)? Wordt kwaliteit een belangrijker criterium dan de trots voor de eigen club?

Een tweede vraag die je zou kunnen stellen is waarom een extern orkest gefinancierd moet worden door de Landbouwuniversiteit, terwijl er binnen het culturele studentenleven nog zeker dingen zijn die verbeterd kunnen worden. Zo is er als concertlocatie nooit een goede vervanging gekomen voor de Van Uvenzaal en is het volgen van muzieklessen voor veel studenten een te grote aanslag op hun beperkte budget. En dan hebben we het nog alleen over de muziek: andere universiteiten organiseren de coördinatie en locatie van hun culturele clubs veel beter (bijvoorbeeld Parnassos in Utrecht) - ook op die manier had de universiteit kunnen bijdragen aan een verbetering van het culturele klimaat in Wageningen

Kortom, een actie die goed bedoeld lijkt, maar die de Wageningse student-muzikant toch een beetje een nare bijsmaak geeft


Architectonisch Hoogstandje

Om negen uur 's morgens is een schoonmaakploeg nog bezig om de laatste restjes bouwvakkerszweet te verwijderen, twee uur later mogen mijn huisgenoten en ik ons de trotse bewoners van de allereerste nieuwbouw-barak van Droevendaal noemen. Na een uitgebreide schilderbeurt blijken het mooie, ruime kamers. Dat laatste komt met name door een nieuw architectonisch hoogstandje: een soort zolderplateautje, naar keuze te gebruiken als rommelzolder, hoogslaper of wietkwekerij

Dat dit zoldertje in eerste instantie als onbereikbaar terra incognita opgeleverd wordt, is nog te overleven. Voor het schilderen leen je zo'n stevige uitklap-ladder en voor de wat meer permanente bereikbaarheid maak je voor vijftig piek een simpel houten trapje. Of je laat een huisgenoot er een voor je maken, zoals ik

Goed, je kamer is geschilderd in modieuze mediterrane tinten, beneden staan bureau en zithoek, boven het bed. En dan begint de pret. De lange, zware dag is stijlvol afgesloten met een glaasje whisky in de nieuwe woonkamer: kinderbedtijd. Nog eenmaal laat je een trotse blik door je kamer dwalen en terwijl je je kamerdeur dichttrekt, geniet je van de weldadige rust die er heerst. Wel even wennen na het jarenlang meegenieten van de meer of minder intieme nachtgeluiden van je buurman. Diep tevreden trek je de gordijnen dicht en gehuld in je favoriete pyjama klim je het zelfgefabriceerde trapje op. Licht uit en ehhh...waar zat het lichtknopje ook alweer? O ja, naast de deur. WAT?! Het alcoholpercentage in je bloed zakt spontaan in de min, de inwendige computer begint lustig te zoemen en ergens achterin je hoofd is het rode alarmlampje alvast aan het warmdraaien. Jezelf wijsmakend dat de SSHW toch niet zo dom kan zijn, verlaat je je warme nestje, stommel je het trapje af en knipt het licht uit. Duisternis alom. Ehm...waar stond het trapje ook alweer? Natuurlijk aan de andere kant. Schuifel-schuifel, een krachtterm verscheurt de stilte. D341341r stond dus de stoel. Voorzichtig schuifel je terug om het licht weer aan te doen. Dan maar slapen met de gordijnen open. Grijnzend gluurt de maan je kamer binnen en bij het melkwitte schijnsel manoeuvreer je omzichtig om de verhuisdozen heen. Weer naar boven geklommen en in bed beland

Als na een uur de maan eindelijk niet meer in je gezicht schijnt, val je in slaap. Drie minuten later, met klamme handen en wijd opengesperde ogen rechtop in bed, vraag je je af waarom je niet van schrik uit bed gerold en twee-en-halve meter lager te pletter gestort bent. Het sonore gebrom van de pomp van het veelgeprezen grijswatersysteem heeft met vole decibels bezit genomen van je kamer. En van je nachtrust. Zuchtend zak je terug in bed en neem je je voor zo snel mogelijk een kamer te gaan kraken in een nog niet gesloopte barak


Volgens Wageningse experts krijgt Brinkhorst, de nieuwe minister van Landbouw, Natuur en Visserij, het lastig. Hij moet namelijk de Wet herstructurering varkenshouderij invoeren terwijl daar geen geld voor is. Waarom is er dan in hemelsnaam weer een nieuwe minister gekozen?

Twee van de negen in beslag genomen foto's van de tentoonstelling Attack van het Holland Festival zijn weer vrijgegeven. Er was achteraf toch geen sprake van kinderporno. De andere zeven worden achtergehouden omdat ze volgens de rechtbank niet door de beugel kunnen. Bent u toch benieuwd? In De Volkskrant van donderdag 10 juni staan ze allemaal nog een keer afgedrukt

IT-reus Microsoft is de dupe geworden van een computerworm. Het beestje verspreidt zich via e-mailroutes - daarom is het een worm en geen virus - en doet zich vervolgens te goed aan de bestanden van Word, Excel en Powerpoint. Opvallend is dat de worm alleen foerageert op Microsoftbestanden. Apples lust ie blijkbaar niet

De Landbouwuniversiteit wil medewerkers en studenten aanzetten om meer afval te scheiden. Op zich een goed idee, maar waar halen ze dat extra afval vandaan?

Het Canadees bedrijf Nexia Biotechnologies in Montreal gaat met behulp van gekloonde geiten spinzijde winnen uit geitenmelk. Bijna alles gaat volgens plan, alleen het melken levert problemen op. D'r zitten acht poten in de weg

Amerikaanse natuurkundigen hebben stabiele elementen weten te vormen met een massagetal van 293; de zwaarste tot nu toe. Deze zogenaamde eilanden van stabiliteit vallen na een duizendste seconde weer uiteen. Na oon week al relatieproblemen? Geen nood. Natuurkundig gezien zit het met de stabiliteit wel snor

De reclametarieven van de Nederlandse Spoorwegen zijn de laatste jaren behoorlijk gestegen. Daardoor zijn de antivloekposters van de Bond tegen het Vloeken steeds korter op de perrons te bezichtigen, terwijl het aantal treinvertragingen er niet minder op is geworden. Dus vloekt en tiert u er maar weer lustig op los

De Landbouwuniversiteit gaat participeren in een rioolwaterproject. Dit project moet uiteindelijk een systeem opleveren dat afval en rioolwater omzet in schoon water, biogas en mest voor de landbouw. Geweldig; misschien is dit wel de oplossing voor het mesttekort in Nederland

Nederlanders worden steeds fanatiekere gokkers. Per huishouden werd vorig jaar maar liefst 343 gulden besteed aan lotto's en loterijen. Wij durven wel te wedden dat dat bedrag hoger ligt

Decaan Soeters van de Koninklijke Militaire Akademie zegt dat de Nederlandse belangstelling voor de krijgsmacht afneemt bij oorlogsomstandigheden, zoals in Kosovo. Van de 131 cadetten die in september zijn begonnen met de opleiding is er al een abnormaal hoog aantal van 41 afgevallen. Sorry, nee, we hebben geen vacatures voor een functie in het Leger des Heils. M.V

Het oude sportfondsenbad Rustenburg, dat op de slooplijst staat, lijkt in niets meer op een hygiënisch zwembad. Studenten van de theatergroep Braakschade hebben het gebouw flink onder handen genomen. In de kleedkamers liggen stapels dobberstrengen en een verzameling kluisjes. Uit de plafonds hangen flarden isolatiemateriaal en alles ligt onder een laag stof. Her en der bouwen de studenten vreemde installaties op die een rol zullen spelen in het theaterspektakel Opbrandend stof - een incompleet anagram van sportfondsenbad. Ze zullen het stuk zeven keer spelen, om te beginnen op 1 juli

Fietsbanden aan het plafond, gekleurde bouwlampen en een omgebouwde springplank verraden de aanwezigheid van de kunstenaars. Drie muzikanten, drie spelers en de regisseur zijn vol stress aan het opruimen. Ze sjouwen heen en weer met stapels sloophout en emmers vol bakstenen. In de vroegere fitnessruimte is Matthijs van Leeuwen, vijfdejaars Rurale ontwikkelingsstudies, druk bezig de betimmering van de muur te halen. We hebben schroeven nodig en alles wordt toch gesloopt. Eigenlijk is Van Leeuwen acteur maar tot nu toe heeft hij vooral geklust. Over twee dagen moet alles er zo netjes uit zien dat de brandweer een vergunning wil geven, anders gaat het hele feest niet door.

In het fitnesshok zouden we eigenlijk video's vertonen, verzucht Van Leeuwen. Maar er was te weinig tijd om dat goed voor te bereiden. Nu wordt het een rommelhok, en dat komt goed uit: we hebben te weinig geld om alle puin naar de stort te brengen.

Door de vele veiligheidsvoorschriften van brandweer en gemeente kost het klussen meer tijd dan verwacht, vertelt initiatiefnemer en regisseur Eric Langedoen. We moeten zorgen dat het publiek zich niet kan bezeren, dat mensen in geval van paniek en chaos nog steeds de uitgang kunnen vinden, en natuurlijk dat er geen brokken puin naar beneden vallen.

Langedoen is gestopt met zijn studie Bioprocestechnologie om zich te wijden aan zijn hobby. Ik heb twee jaar gestudeerd, een jaar in het Unitas-bestuur gezeten en toen ben ik kunstenaar geworden. Voor mijn afstuderen heb ik hier een fotoreportage gemaakt en toen dacht ik: Wauw! Dit gebouw, daar moet iets mee. Ik kende nog mensen van een vorige productie die mee wilden werken. We hebben ons eerst laten inspireren door de verschillende ruimtes in het gebouw. Toen hebben we een verhaal verzonnen over een meisje dat haar zus verliest en dan ronddolend door deze ruimtes naar haar op zoek gaat.

Na de werkbespreking tijdens de koffiepauze is het tijd voor een repetitie van de muzikanten. De acteurs wachten in de kelder op een seintje en lopen dan het grote bad in langs de route die het publiek straks zal volgen: door donkere gangetjes, langs de douches en dan het trapje op. In een hoekje zitten een cellist en een harpist de themamuziek van het stuk te spelen. Het kabbelende deuntje vult met gemak de grote hal. Langedoen: In de voorstelling gebruiken we de extreme akoestiek van deze ruimte. Je hoeft hier maar een plastic bekertje te verkreukelen en het maakt al een heel kabaal. Zo heeft elke ruimte haar eigen sfeer. De hal met de kleedhokjes deed ons een beetje aan een slachthuis denken, dus de sfeer van de scene die we daar spelen zit tussen een eerste zwemles en een slachthuis in.

Het kleine bad beneden ligt vol met gips gevulde keuken-handschoenen, zodat het lijkt alsof er tientallen mensen uit het moeras reiken, graaiend naar lucht. Die handen hebben we vorige week gemaakt, zegt Van Leeuwen trots. Als je ze goed uitlicht, ziet het er echt superspooky uit. In het stuk komen daar twee cello's bij die een duet spelen. Het wordt heel mooi.

Van Leeuwen en Langedoen leerden elkaar kennen bij studententoneelgroep Artefact, waar Langedoen regisseur was. Van Leeuwen: Het eerste jaar speelden we net als nu een locatietheaterstuk, bij het gemaal aan de Niemeyerstraat. Locatietheater is heel anders dan toneel op het podium, het gaat meer om de sfeer die je schept, minder om het verhaal. En dat klussen, dat hoort gewoon bij locatietheater. Ik kom trouwens net terug van een afstudeervak, dus ik had wel weer zin om iets met mijn handen te doen. G.S., foto G.A

Ergernisjes, euh, momentje, ik zal even vragen of iemand in de keuken iets heeft... Jawel, we hebben een gezamenlijke ergernis als afdeling: de huismeester en de lift

De huismeester lijkt de lift altijd te bezetten op het ongelukkigste moment. We hebben twee liften op Asserpark en 's morgens als iedereen naar college gaat is het flink druk in de lift. Op elke verdieping staan dan wel een paar mensen te wachten en iedereen heeft natuurlijk haast om nog op tijd te komen

Juist op die momenten besluit de huismeester het oude papier op te gaan halen of op een andere manier de lift bezet te houden waardoor er nog maar oon lift over is voor ons. Dan sta je met zijn allen heel lang te wachten. Het moet voor hem toch ook wel mogelijk moet zijn om op een minder vervelend moment de afdelingen schoon te maken of het papier op te halen

Vorige week hadden we dubbel pech. Een aantal van ons wilde met de fiets in de lift toen twee ongelukken samen kwamen: de huismeester deed zijn ronde in de ene lift, en de andere was net kapot. We hebben minstens twintig minuten staan wachten

Re:ageer