Organisatie - 1 januari 1970

Doek valt voor oud studentenhuis

Op het keukenraam hangt een poster: ‘De koffie staat klaar’. Maar binnen ruikt het allerminst naar koffie. Het is een licht weeïge geur van bier en afval die in de keuken en woonkamer van Lawickse Allee 18A hangt. Volle vuilniszakken en verhuisdozen staan klaar om afgevoerd te worden. De boedelbak rijdt af en aan naar de stortplaats in de Nude.

Bewoners van het huis haalden afgelopen weekend hun spullen weg. Na 25 jaar studentenbewoning heeft de eigenaar andere plannen met het pand. ‘Verkocht, gesloopt, dichtgespijkerd, we weten het nog niet’, vertelt bewoonster Sanne.
In 1981 werd het vrijstaande huis voor het eerst door studenten bewoond. ‘Tegen hen werd gezegd dat het voor een jaar zou zijn’, vertelt bewoner Jobbe. ‘Maar dit werd steeds weer verlengd. De eigenaar wist niet wat hij met het huis wilde.’ Dus liet hij de studenten maar zitten. Tot december 2004. Onverwachts lag er een aangetekende brief in de brievenbus. ‘Toen wist ik dat het menens was.’
Communiceren ging via advocaten. Uiteindelijk kregen de bewoners een aardig bedrag ter compensatie. Hoeveel precies vertellen ze liever niet. Maar het is voldoende om rijbewijzen te halen, tickets naar Zuid-Afrika en Senegal te kopen en computers aan te schaffen. Zelfs het goede doel krijgt nog wat.
Alle bewoners hebben inmiddels een nieuwe kamer. Ze verwachten dat hun oude stulpje plat gaat, maar zeker weten doen ze het niet. Hoe dan ook, het huis moet leeg. ‘Alles wat nagelvast zit, mag blijven. De rest moet weg’, zegt Sanne met een zucht.
Nostalgisch kijken de bewoners naar de plek van het kippenhok. Alleen wat plukjes stro doen hen nog denken aan de Barneveldse kippen die daar trots het voer van de grond pikten. Zij hebben een nieuw plekje gevonden op Droevendaal. Ook huiskat Doppie is verhuisd. Zij woont nu in het nieuwe huis van Sanne.
Achter het huis is het een kaalslag. Het terrein van bijna een half voetbalveld groot is gekapt. Alleen de drie dikste bomen in de tuin zijn nog niet geveld. ‘Daar hebben we een stokje voor kunnen steken’, zegt bewoner Neil. Maar na 1 februari zullen de drie reuzen alsnog ten prooi vallen aan de kettingzaag.
Grote metalen bussen hangen als windmolens aan takken. ‘Kunst met een K’, noemen de bewoners het. Net als het theezakje dat is vastgenageld aan het plafond, en een vrouw in het zwart geschilderd op de gele muur. Zij blijven achter als herinnering aan de creatieve bewoners die het huis heeft gekend.
Voor de rest gooien de bewoners met pijn in hun hart alles weg wat niemand meer wil hebben. ‘Het groenbakje! Deze heb ik zo vaak omgespoeld’, zegt Jobbe bij het zien van een gorig wit bakje. Alles belandt resoluut in de vuilniszakken. Lege plankjes blijven achter. Nog eenmaal zetten de bewoners een pot koffie. Dan gaat ook het koffieapparaat richting de volgeladen boedelbak die klaar staat voor de laatste rit. / LH

Re:ageer