Student - 16 december 2009

Dinsdag 15 december, gelijkwaardigheid in de chaos

tekst:
Gastredacteur

Mensen staan buiten in de kou te wachten, of ze nou officiële "party-memers" zijn, NGO-ers of (belangrijke) pers.

icoon_co2.jpg
Merit van den Berg, masterstudente Climate Studies en medewerker Project Survival.
Zelf heb ik gister 7 uur gewacht om het Bella Center te betreden, omringd door een belangrijk delegatielid van Egypte, een idealistische Amerikaanse vrouw (kleurrijk gekleed in hippietrend) van een natuurbeschermingsorganisatie, en een net gearriveerde Chinees zonder jas (die uren wachten in de vrieskou niet had voorzien). Saamhorigheid was duidelijk aanwezig toen iedereen in de rij (ook de mannen strak in pak) stampvoetend riepen "Let us in, let us in!". Twee uur nadat ik binnen was kreeg ik te horen dat de rest van de week mijn accreditatie niet meer geldig is omdat de WUR nog maar 25% van haar geaccreditereerden mag toelaten voor de conferentie. De restrictie is een maatregel van de COP15 organisatie; ze hadden (hoe onbegrijpelijk het ook klinkt!) niet zó veel mensen verwacht. Er is plek voor 20.000 mensen en er willen 40.000 naar binnen. Het was dan ook dringen geblazen voor de ingang, wat ook begrijpelijk is want veel NGO geaccrediteerden zijn van ver gekomen en hebben veel geïnvesteerd om bij hét klimaatevenement van deze tijd te kunnen zijn.
Absurditeit
Ook de Afrikaanse jongeren die wij (8 andere studenten en ik) met het door ons opgericht Project Survival NL naar Kopenhagen hebben gehaald, kunnen met moeite naar binnen komen. De jongeren hebben als doel om hun ondervertegenwoordige landelijke delegatie te versterken en dus te helpen tijdens de onderhandelingen. Twee Guinese jongeren zijn gister pas aangekomen door problemen met hun visa, en zijn vanochtend in de rij gezet. Ze kregen echter geen voorrang ondanks dat ze officiële delegatieleden zijn en op dit moment ook de enige Guinese vertegenwoordigers. Het lijkt er zelfs op dat ze helemaal niet meer naar binnen kunnen. Wat een absurditeit! Mensen die een land moeten vertegenwoordigen, en in dit geval de enige vertegenwoordigers zijn, kunnen niet naar binnen omdat de organisatie één grote chaos is!
Cramer
Binnen in het Bella Centrum (ik heb nog via een andere organisatie een accreditatieplek kunnen regelen) ben ik met een mede project-lid opzoek gegaan naar de mogelijkheden om hier iets aan te doen. We werden steeds van het kastje naar de muur gestuurd, maar niemand die ons écht wilde helpen. Maar toen, héél toevallig, liepen we minister Cramer en Hugo von Meijenfeldt tegen het lijf en hebben de kans gegrepen om ons verhaal te doen. Alsof we gelijkwaardige collega's waren luisterden de twee invloedrijke politici naar ons en zagen het probleem in. Het zou overlegd worden met de hoofd van de UNFCCC,  Yvo de Boer. Dit is alleen maar mogelijk op een conferentie als deze, dat wij studenten via de minister invloed kunnen uitoefenen op de top van de UNFCCC. Het is nog wel onduidelijk of onze invloed ook werkelijk uitwerking zal hebben op het binnen laten van de Guinese jongeren. Het gevoel van gelijkwaardigheid werd tot slot nog meer versterkt op het moment dat de minister vertelde dat zij gister óók 4 uur in de kou heeft staan wachten.
De dagelijkse belevenissen van ons project zijn te lezen op projectsurvivalnl.blogspot.com.

Re:ageer