Wetenschap - 1 januari 1970

Dick Vruggink, de kok van Unitas, gaat met de VUT

Dick Vruggink, de kok van Unitas, gaat met de VUT

Dick Vruggink, de kok van Unitas, gaat met de VUT


,,Ik hoop dat ik het goed gedaan heb’’

,,Het was een bende toen ik hier kwam’’, aldus Dick Vruggink, kok van
Jongerenvereniging Unitas. Onder zijn leiding verdubbelde het aantal eters
op de mensa. Verder introduceerde hij de lunch met op dinsdag de bekende
pannenkoeken. Deze week werkt Vruggink (59) voor het laatst als vaste kok.

Voordat Vruggink in februari 1985 op Unitas begon werkte hij tien jaar als
kok in een serviceflat in Heelsum en twee jaar als catering officer voor
Ballast Nedam in Bahrein, een eilandengroep in de Perzische Golf. Toen het
werk na twee jaar was afgelopen wilde hij niet meer terug in de horeca.
,,Dan zie je je kinderen niet meer.’’ Hij vond het wel even wennen op de
Unitas-mensa. ,,Het was een bende toen ik hier kwam. Het aantal eters liep
terug en veel van de keukenapparatuur moest vervangen worden. Alleen de
braadslee doet het nog steeds perfect, al moet je even weten hoe je hem
aansteekt’’, vertelt Vruggink zittend aan zijn bureau in de keuken van
Unitas. Als altijd draagt hij zijn koksbuis met twee rijen knopen en een
groen sjaaltje om zijn nek.
Om meer mensen te trekken ging hij lunches maken. Zo kun je al vijftien
jaar één dag in de week pannenkoeken eten. ,,Hele groepen kwamen hier ’s
dinsdags eten. Het meeste wat ik op een dag gebakken heb zijn 220
pannenkoeken. Terwijl ik een hekel had aan pannenkoeken bakken.’’
Met Dick Vruggink kwamen er ook ‘Dickcie-ers’ in de keuken. ,,Studenten
konden vroeger langer studeren en hadden meer tijd. Rond een uur of drie
verschenen er dan één of twee mensen om te helpen met koken. Het was altijd
een leuke groep mensen. Ik liet ze zelf ook menu’s samenstellen. Zo kregen
ze door wat wel en niet voor grote groepen te maken was.’’
Dat hij als verenigingskok ieder jaar met een nieuw bestuur te maken kreeg
vond hij alleen maar ‘hartstikke leuk’. ,,De eerste maand zijn er altijd
problemen. Dan willen ze dingen die niet kunnen. Maar als ze uit het
bestuur gaan weten ze hoe het moet. Overigens komen de meeste bestuursleden
pas na hun bestuurstijd veel in de keuken om me te helpen’’, vertelt hij
met gevoel voor understatement.
Vruggink laat niet na te benadrukken dat Unitas met rond de 120 eters per
dag qua aantal eters nog steeds de grootste vereniging is. Hij vindt het
werken met losse componenten, zoals dat op andere verenigingen gebeurt, ook
maar niks. ,,Een maaltijd hoort te bestaan uit een voor-, hoofd- en
nagerecht. Met losse componenten ben je uiteindelijk ook duurder uit want
je blijft altijd met eten zitten’’, legt hij uit.
Het leukst om te maken vindt hij een rijsttafel, met drie soorten vlees,
drie vego-gerechten, tjap tjoy en, als hij tijd heeft, zelfgemaakte atjar.
,,Maar het is eigenlijk teveel voor de prijs die je er voor betaald, dus ik
maak het niet vaak.’’ Vruggink maakte ook jaren zelf kroketten. Omdat er
minder mensen in de keuken helpen door de kortingen op de studiebeurzen
kwam dat er de laatste tijd helaas niet meer van.
Twee mensen zijn in zijn jaren in de keuken van Unitas heel belangrijk voor
hem geweest. Mevrouw Robbers, die dertig jaar schoonmaakte, en Ceres-kok
Fred Borkus. ,,Fred stond altijd voor me klaar. Hij haalde me op en bracht
me naar huis, en als ik of Unitas wat te kort kwam kon je ook op hem
rekenen.’’
Vruggink gaat met de VUT omdat hij vindt dat hij genoeg heeft gewerkt.
,,Het is een goede tijd geweest.’’ Toch is hij na deze week nog niet
helemaal weg op Unitas. Hij blijft één dag per week werken, op de dag dat
de nieuwe kok, Mark Spits, thuis is bij zijn kinderen. ,,Ik vind het leuk
om nog een beetje contact te houden. Ik ga straks lekker een beetje in mijn
huisje klungelen en als mijn vrouw ook uitscheidt met werken gaan we lekker
met een camper toeren. En verder hebben we een abonnement om met onze
kleinzoon naar Burgers Bush te gaan.’’
Zijn standaardantwoord op de vraag ‘wat eten we vandaag’ - huppelekut met
zure appelen - zal voorlopig nog niet verdwenen zijn uit het Unitas-
vocabulaire. ,,Ik hoop dat ik het goed gedaan heb’’, besluit de kok licht
geroerd. |
Yvonne de Hilster

Fotobijschrift:
Unitas-kok Dick Vruggink houdt niet van losse componenten: ,,Een maaltijd
hoort te bestaan uit een voor-, hoofd- en nagerecht.’’ | Foto G.A.

Re:ageer