Organisatie - 26 april 2018

De verloving voorbij

tekst:
Guido Camps

5 mei komt eraan, een bijzondere dag voor de vrijheid, een bijzondere dag voor Wageningen, en doorgaans een bijzonder vreemde dag voor WUR. Het valt dit jaar op een zaterdag, maar als het op een werkdag valt, is 5 mei de dag waarop ineens raar zichtbaar is wie bij WU zit, en wie bij WR. Werknemers van Wageningen Universiteit hebben namelijk volgens hun cao elk jaar vrij, werknemers van Wageningen Research niet.

In een Resource-artikel uit 2014 vertelt de raad van bestuur dat de instelling streeft naar meer
eenheid in 2018: ‘Wageningen UR moet één organisatie worden met een gemeenschappelijke cultuur.’ Dat klinkt logisch, maar de fiscaal-juridische werkelijkheid is weerbarstig. We zijn formeel gezien twee volledig gescheiden organisaties met een eigen boekhouding. Tegelijkertijd hebben we hetzelfde bestuur en dezelfde raad van toezicht en zitten de meesten van ons op dezelfde campus. Voor deze bijzondere constructie, met zijn voor- en nadelen, zijn
historische argumenten te vinden, maar het draait hier natuurlijk niet om de geschiedenis. Het gaat om de toekomst.

In de huidige constructie moet voor elk stuk grond, elk gebouw en elk personeelslid een keuze worden gemaakt: wordt dat fiscaal toegeschreven aan WU of aan WR? Dat is niet alleen veel werk, het druist ook in tegen het idee van één organisatie. Wat mij betreft heeft de verloving lang genoeg geduurd. Of we gaan nu trouwen, of we gaan uit elkaar. Dat schept helderheid.
Dan pas hebben we echt One Wageningen. Of wellicht Two Wageningens.


Re:ageer