Wetenschap - 1 januari 1970

De sociobioloog is weer helemaal terug

De sociobioloog is weer helemaal terug

De sociobioloog is weer helemaal terug

Column

De sociobioloog is weer een geliefd spreker. Hij wordt uitgenodigd door de leden van de plaatselijke Rotary. Hij spreekt de rechters in opleiding toe en op bijeenkomsten van pakweg de vrouwen van hoogleraren is hij de favoriet. Zelfs criminelen en randgroepjongeren verklaren voor radio en televisie dat misdaad en gedrag niet aan hun ouderlijk milieu moet worden toegeschreven, maar dat het allemaal door hun genen komt. Naar een sociobioloog in een forum wordt goed geluisterd, applaus is zijn deel. Het gaat goed met de sociobiologie. De actie beschadiging sociobioloog is ook binnen de universiteit gelukkig definitief verleden tijd. Gelukkig, omdat wetenschap alleen in vrijheid kan gedijen

Toch heb ik wat met sociobiologen en hun vakgebied. Natuurlijk, het zijn heel fatsoenlijke wetenschappers. Zij schrijven, net als andere wetenschappers, in belangrijke tijdschriften. Ze gaan naar congressen en zij geven colleges die aanstaande sociobiologen veelal geboeid volgen. Wat ik met de sociobiologen heb, is dat ik hen zo grappig vindt. Veel grappiger dan de zure sociologen, de snelle economen, de stoffige geologen, de spitsvondige juristen of de betweterige psychologen, om maar wat vooroordelen over vakgebieden te noemen

Neem nou de uitspraken van een sociobioloog over de partnerkeuze van mannen en vrouwen. Hij gaat terug naar vroege tijden, toen ons land nog onder een ijskap lag. Hij constateert terecht dat in die tijd de jacht op de mammoet een goede broodwinning moet zijn geweest. Vervolgens constateert hij dat vrouwen ook toen wel lief, maar niet gek waren. Ook dat lijkt me nog steeds juist te zijn. Dan concludeert hij dat vrouwen van toen dol waren op goede mammoetjagers. Dat kan ik nog wel begrijpen want Diamonds are a girl's best friends en waarom zouden mammoeten dat niet zijn

Maar dan wordt het leuk. Er wordt een sprong vooruit in de tijd gemaakt van enkele tienduizenden jaren en wat blijkt: vrouwen van nu, moderne vrouwen dus, zoeken nog steeds naar mammoetjagers. Als gezinssocioloog ben ik dan geneigd hen gelijk te geven. Ik denk aan de verleidingen die hij gebruikt om haar te veroveren: zijn eervolle baan, zijn geschenken en misschien wel zijn cabriolet. Menige vrouw zwicht daarvoor. Het was niet helemaal om de liefde, het was ook om zijn geld. Ik denk aan de gebruinde hoogleraar die altijd succes heeft bij de mooiste studentes, ik denk aan dat brutale ettertje in de klas, dat er met het leukste meisje vandoor is gegaan

Maar dan blijkt dat de sociobioloog het echt meent, hij bedoelt het niet figuurlijk. Hij bedoelt dat vrouwen echt op zoek zijn naar mannen die hard achter de mammoet aan kunnen rennen, die lange armen hebben om een speer te gooien, die goed kunnen schreeuwen om de mammoet op te jagen. Het zit in de genen van de vrouw

De geleerde bewijst dat ook, want aan vijfhonderd Amerikaanse vrouwen zijn plaatjes vertoond van allerlei mannen - gespierde, atletische, grote mannen, kale mannen, mannen met krullen, kleine mannen en dikke mannen. Van de vijfhonderd vrouwen kozen er vierhonderdvijftig een spierbundel. Slechts vijftig vrouwen hadden een afwijkende smaak

De mammoetman is volgens de sociobioloog de vrouwenman van alle tijden. Dat vind ik heel komisch, maar ik geloof er geen barst van. Ik vraag me af hoe het komt dat de sociobioloog weet hoe de mammoetjacht in zijn werk is gegaan. Misschien waren de kleine, dikke mannen wel de jachtopzieners, de managers van toen, en stippelden zij de strategie uit. Het lijkt mij in ieder geval nogal moeilijk om een mammoet te vangen door er hard achteraan te gaan lopen

Sterker nog, misschien waren er toen helemaal geen grote mannen. De bedstee van mijn overgrootvader mat 1,60 meter, hijzelf zal niet groter zijn geweest en dat is nog maar ruim honderd jaar geleden. Zou het niet kunnen zijn dat de gespierde, atletische, grote man vooral het ideaalbeeld is in de hedendaagse damesroman en het vrouwenblad? Wellicht dat de vierhonderdvijftig Amerikaanse vrouwen juist daarom massaal voor hem kozen. Onze sociobioloog is een geestig heer, ik vertrouw erop dat hij nog lange tijd binnen de wetenschap mag blijven werken. Want ik ben zeer nieuwsgierig om van hem te horen waarop de mannen van de ijstijd eigenlijk vielen bij de partnerkeuze van hun vrouwen

Re:ageer