Organisatie - 1 november 2007

De ondergang is onvermijdelijk

Er zit weinig anders op dan er mee te leren leven: de ondergang van een beschaving, de mensheid of een diersoort is onvermijdelijk. Je kunt het misschien voorspellen, maar niet voorkomen, zo bleek donderdag 25 oktober tijdens een symposium van onderzoeksschool C.T. de Wit, voor Production Ecology en Resource Conservation (PE&RC).
Op de jaarlijkse PE&RC-dag werd de ondergang vanuit verschillende perspectieven belicht. Neem nou de mens. Volgens prof. Rolf Hoekstra van het Laboratorium voor Erfelijkheidsleer is de mens zijn eigen voortbestaan aan het ondergraven. Vooral de man is daar debet aan, door op steeds hogere leeftijd steeds minder goed zaad te leveren. Dat leidt tot een nageslacht waarin de kans op afwijkingen alleen maar toeneemt. Het duurt misschien wel honderd generaties, maar uiteindelijk krijgt de soort daar wel last van, zegt Hoekstra.
Als de mens niet op die manier zijn ondergang tegemoet gaat, zijn er nog wel een paar andere catastrofes te bedenken. Prof. Peter Turchin van de universiteit van Connecticut stelde dat beschavingen zich in een soort golfbeweging bevinden die van crisis naar crisis gaan. Na een periode van welvaart en bevolkingsgroei komt een moment waarop de beschaving terugglijdt naar een niveau met minder mensen, minder welvaart en meer ellende. Turchin is er dan ook van overtuigd dat hij uiteindelijk met behulp van modellen kan uitleggen waarom en hoe complexe maatschappijen ineenstorten.
Als het niet het autonome proces is binnen een beschaving, dan kan een virus nog een handje helpen, zei viroloog prof. Ab Osterhaus van de Erasmus Universiteit op de bijeenkomst. Er zijn veel besmettelijke virussen waar we geen afdoende antwoord op hebben, mochten die zich bij de mens manifesteren. Maar tegen een nieuw griepvirus kunnen we ons wapenen, meent hij. We kúnnen het, maar we dóen het nog niet, zegt Osterhaus. En zo kan ook de volgende grieppandemie een ware slachting toebrengen aan de mensheid: wel dertig procent van de bevolking kan er aan te gronde gaan. Maar dat vertelt Osterhaus liever niet aan de media of de beleidsmakers, omdat ze die boodschap niet aankunnen.

Re:ageer